"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)


De todos é ben sabido que as aventuras de Harry Potter, o mago adolescente, son un fenómeno de masas seguido por milleiros en todo o mundo. É por iso que a estrea da cuarto filme baseada nas novelas de J.K. Rowling foi todo un acontecimiento. Moito se dixo desta longametraxe: a máis escura, na que os nenos maduran e descobren o amor, o regreso de Lord Voldemort… na opinión de este espectador, o que temos é o filme máis longo. Sen máis. E mesmo sendo a metraxe dunhas tres horas, non supera o problema destas adaptacións: demasiadas cousas para contar en pouco tempo.

Este é un deses filmes que os espectadores van comparar co libro do que provén. E neste case, máis se cabe que noutras adaptacións, con ollos moi críticos, polos fanaticos da fidelidade o orixinal.

Os primeiros minutos son unha orxía, unha carreira desenfrenada, por ver cuantos acontecimentos do libro podemos condensar en quince minutos. Inconexo e desmoralizante, o recorte argumental é abrumador. Quen non lese o libro difícilmente entenderá porque tivo que asistir a eses minutos, e quen lera o libro preguntarase exactamente qué está vendo.

Na seguinte hora, o filme tomase un pouco mais de tempo para contar a historia, pero non evita a sensación de saltar de un capítulo a outro coma nunha contrarreloxio de contacontos. Os conflictos que o filme anuncia se suceden un tras outro, e se solucionan coa mesma velocidade. Moitas cousas que acontecen no filme semellan absurdas mesmo no entorno de maxia a bruxería no que está situada, e isto débese a que soamente nun libro coa correspondednte explicación teñen o senso preciso.

Afortunadamente, este é un filme que vai mellorando a medida que chega o final, como se os guionistas tivesen o difícil, non desaxable pero imprescindible trámite de pasar por todo a demais para acadar o Rexurdimento de Voldemort. Estas esceas están moi ben coidadas, é son as verdadeiramente escuras do filme. Ralph Fiennes fai un excelente Voldemort, que a mala doblaxe non consegue estragar. Quizáis vale a pena para os afeccionados de Potter soportar todo o anterior para asistir a este momento. Quizáis.

O final do filme, os tres amigos comentan: xa nada será igual que antes. Eso tememos aqueles que non sendo incondicionais do neno mago, disfrutaran duns filmes de bela factura, con espledidas localizacións, ambientacións e caracterizacións, e que vemos con arrepíos como o libro A orde do Fénix e mesmo mais grande que este Cáliz de Lume. Aguardamos sinceramente que os guionistas poidan atopar a maneira de mellorar esta pobre adaptación que vimos de ver.

O Druida


Crítica de Harry Potter e o Cáliz de Lume, Harry Potter y el Cáliz de Fuego, Harry Potter and the goblet of fire

6 Comments

  1. by eue, on Novembro 26 2005 @ 8:17 p.m.

     

    O de sempre. O contacontos de Momo que acaba traballando para os homes grises.

  2. by Josema, on Novembro 27 2005 @ 11:44 a.m.

     

    Pois ve

  3. by Uruloki, on Novembro 27 2005 @ 1:28 p.m.

     

    A min pareceume bastante deslabazada, pero

  4. by eumesma, on Novembro 27 2005 @ 11:17 p.m.

     

    acabo de descubrir este blog… ten boa pinta, si se

  5. by ifrit, on Novembro 28 2005 @ 12:10 a.m.

     

    O rapaz

  6. by Gran Dios del Bien y del Mal, on Decembro 3 2005 @ 6:49 p.m.

     

    Pois fun ver a peli e pareceume unha boa pelicula, boto en falta media hora mais para contar todo algo m

Comment RSS

 

About Author

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum at arcu. Integer et risus. Morbi id tellus. Integer felis. Mauris malesuada, turpis vitae facilisis euismod, dui arcu adipiscing sem, eu vulputate leo ante in lacus. Sed porta accumsan lectus. Aenean ac sem. In consequat tempus velit. Phasellus leo enim, adipiscing a, egestas nec, pretium ut, pede. Mauris sollicitudin diam et mauris. Sed quis enim vel augue egestas lobortis. Etiam tempus ipsum vel neque.