"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)

Todo calificativo queda pequeno neste filme


Ao fin chegou o gran gorila ás pantallas, desta vez da man do director de O Señor dos Aneis. Unha nova adaptación da novela (?) e un tributo á película que cautivou ó director cando a veu por primeira vez cando era novo (palabras do propio Peter J.)

Nesta nova película de King Kong temos nin máis nin menos que a película orixinal feita cas ultimas tecnoloxias da industria do cine cun resultado incrible, impresionante, maravilloso, todo calificativo queda curto neste filme, incluso fai olvidar o remake feito nos 80, máis ou menos (incluso perpretaron unha seguna parte titulada O fillo de Kong).

A historia esta moi ben levada, así como salientar a Illa da Caveira, fogar de Kong. Realmente mete medo, unha illa repleta de ruinas dunha antiga civilización humana de rasgos australoides (segundo o noso experto nestes temas), poboada por estes homes e mulleres aos cales non recomendo facer unha visita posto que teñen malas costumes cos extranxeiros, así como por unha fauna peculiar composta polos últimos dinosauros do planeta. A atmosfera da illa arrastranos a unha epoca pasada do noso mundo. Os dinosauros estan magníficamente creados, asi coma nas secuencias onde aparecen, salientando a loito de Kong cos tres tiranosauros, así coma a loita dos rescatadores da rapaza cuns insectos xigantescos (algun daba noxo só velo).

En conclusión, a peli en si, é unha maravilla dignísima de ver. Non a perdades, pois de non ir vela a ira dos deuses caerá sobre vós.

Detalle friki militaroide: Na persecución de Kong pola cidade, utilizan un canón montado sobre un camión. Ó velo picoume a curiosidade, pois distinguín claramente a manufactura inglesa de dito canón, e rebuscando na miña biblioteca privada atopei o modelo exacto: o canon en si é un canon antiaéreo de 13 libras (peso do proxectil) e 9 quintais (peso do tubo). Este canón data da Primeria Guerra Mundial, así que non está fora de lugar na película.

Inversorr

Crítica de King Kong

O que é grande é grande

Unha vez máis Peter Jackson non me decepcionou e diría máis, volveu a transmitirme o que sente facendo películas. Peter Jackson fai cos efectos especiais o que a moitos lles pasa cos fogos de artificio. Para algúns só son cores e ruído, pero para outros son sensacións e admiración. Pode que Weta Digital non fagan os mellores efectos especiais (de feito nalgúns momentos cantan bastante) pero si que saben transmitir alén do píxel.

Algúns din que é longa de máis. Para min o único que foi longo de máis foi o descanso que nos puxeron no medio da persecución da illa (algún cine había que queimalo). Kong no é o rei dunha illa paradisíaca e Peter Jackson nola amosou en toda a súa crueza.

En esencia a nova versión non difire a penas da orixinal. Segue conservando inxenuidade, amor imposíbel e estupidez humana.

E para finalizar dicir que a igual que o mono xigante eu tamén quedei prendando desa loira irresistíbel que é Naomi Watts.

Esquecíame. Teño unha relación amor-odio cos trailers que mostran imaxes que non saen na película.

Ifrit

Comments are closed

 

About Author

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum at arcu. Integer et risus. Morbi id tellus. Integer felis. Mauris malesuada, turpis vitae facilisis euismod, dui arcu adipiscing sem, eu vulputate leo ante in lacus. Sed porta accumsan lectus. Aenean ac sem. In consequat tempus velit. Phasellus leo enim, adipiscing a, egestas nec, pretium ut, pede. Mauris sollicitudin diam et mauris. Sed quis enim vel augue egestas lobortis. Etiam tempus ipsum vel neque.