CINEMA FRIKI

Boas de novo, aquí outra vez, facendo unha critica. Antes de nada, teño que maldecir moi profundamente ós centros comerciais (sobre todo a lugares coma Alcampo ou Hipercor) por poñer á venda certos artículos. Como dicilo. Certo día paseaba eu tranquilamente mirando uns discos de música cando no apartado de DVD vin o que vin, a serie completa de Comando G. Foi irresistible. Collela e pasar por caixa.

Eu persoalmente no recordaba nada desta serie, e iso que son o máis vello deste grupiño (quen me chame avó córtolle o carallo. Literalmente). E ó ve-la serie soamente puiden facer unha cousa, disfrutar coma un neno cun xoguete novo. E a serie non é que teña moito máis que cinco mozos con poderes especiais.

Comando G! Tiny, Keyop, Jason, Mark e Princesa, cinco valentes mozos orfos con poderes especiais, encargados dunha importante misión: protexernos dos constantes ataques alieníxenas de Spectra, un planeta que esgotou os seus recursos naturais e pretende invadir a terra e outros planetas da Federación Intergaláctica. Por iso, o Xefe Supremo de Spectra e o seu lugartenente Zoltar envian continuos ataques con monstruosos inxenios mecánicos, destruindo todo ó seu paso.
Ás ordes do profesor Anderson, xefe de seguridade da Federación Intergaláctica e baixo a vixiancia constante do robot Zark-7 e mailo seu fiel can mecánico Roberto-1 dende o centro Neptuno, os protagonistas combatirán ós invasores de Spectra unha e outra vez.
Comando G!!, sempre cinco, actuando coma un. Entregados, inseparables, invencibles.

Particularmente creo que o verdadeiro heroe é o robot Zark-7, que coma robot que é sabeo todo, ten solucións para todo, etc. En fin, que sen el o Comando G estaría perdido en máis dunha ocasión.

Por certo unha das cousas que me matan, literalmente (sic), son eses pantalóns de campá totalmente sesenteros (dende o punto de vista actual claro esta).

Inversorr,
asasino da ortografía, e mercenario da gramática

Crítica de Comando G