"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)

Archives for Decembro, 2006

Transformers

O fandom está dividido, unha metade está ilusionada con esta nova revisión da franquicia dos robots tranformabeis e a outra metade opina que poderían chamala Os Robots Xigantes Transformabeis en Vehículos Vidos do Espazo e sería o mesmo (inda que a película tamén lles ten boa pinta) No que están todos de acordo é que sen a dobraxe sudamericana non vai selo mesmo.
Vede o trailer dos Transformers e opinade por vós mesmos.

A estrea nos EUA o 4 de xullo do 2007.

Un par de cartaces novos, Transformers

Grind House

Grind House

Aquí chega o último de Tarantino e Rodríguez. Alucinante. Estes dous saben o que nos gusta. E revivindo a Kurt Russell no seu mellor momento! Non ten desperdicio (ou tamén podemo dicir que é todo desperdicios) Para mostra un xenial trailer.
Pero o que realmente sabe cousas de Grind House é uruloki, mirade aquí e máis aquí.

A estrea no EUA será o 6 de abril do 2007.

Eragon

Don Vitto está feito un vago e di que opina o mesmo que Nacho Gay en El Confidencial de Eragon, e Diefer Casan di: “Amén, irmán!”

Cigarette Burns

Seguimos con críticas atrasadas do Cineuropa. Cigarette Burns é o título dun dos dous capítulos que firma John Carpenter en Masters of Horror, serial da cadea Showtime que reúne a 13 (qué mellor número) dos máis enxebres directores do xénero, e polo visto ten toda a traza de ir por vieiros semellantes ós clásicos de A Hora de Alfred Hitchcock e A Dimensión Descoñecida.

O capítulo en cuestión preséntanos a Norman Reedus (Blade II) no papel de frikazo gourmet do cine de terror, dono dunha sala temática de cine e especialista en atopar cintas e filmes perdidas por conta allea. Mais o último traballo é diferente, un Vincent Price impersonator (Udo Kier) encárgalle a busca de La Fin Absolue Du Monde, a filme de terror definitiva que no seu estreo (por certo, en Sitges) fixo enlouquecer ó público convertendo o pase en unha orxía de mutilación e destrucción (así como soa).

Realmente é difícil impresionar ó público en tan só nunha hora aínda que coido que o formato, por breve, tamén pode disimular algúns dos defectos e, se se conta coa pericia axeitada, a experiencia pode resultar satisfactoria. Mais honestamente, penso que Carpenter esta vez puxo o automático; se ben é certo que deixa algúns detalles de Master of Horror boa parte da trama e os diálogos son previsibles e a sensación de “eu vin isto nalgunha outra parte” non abandona ó espectador até case o final.

Pol

A Scanner Darkly

A Scanner Darkly

A historia volve repetirse. Alá polo 2003 arrancaba este filme como proxecto. Andaban metidos polo medio George Clooney e Steven Soderbergh, dous dos productores executivos, que tiñan entre mans a adaptación para a gran pantalla dunha novela de Philip K. Dick, autor ó que o cinema ven otorgando máis gloria que a propia literatura. Para que nos fagamos unha idea, Phillip K. Dick é o autor dos textos que serviron para adaptar os guións de Desafío total, Minority Report ou Blade Runner (inspirada no relato breve Do androids dream of electric sheep?). A estes vimbios, xa de por si interesantes, sumóuselle a aportación de Charlie Kaufman que pasaba a ser outro dos productores do filme. E non sabemos se foi cousa de Kaufman ou non pero soaba para a dirección o nome de Chris Cunningham que probablemente é un dos mellores realizadores que existen (algo que quizais é debido a que nunca perdeu o tempo facendo unha película).

O caso é que Cunningham anda tan sobrado que é quen de desestimar unha oferta da Warner para rodar un filme de tropecentosmil millóns e o proxecto foi a parar a mans de Richard Linklater que xa tiña demostrado que era capaz de afrontar con profesionalidade proxectos independentes como Tape e outros puramente comerciais como Escola de Rock. Ademais, a estética producida pola técnica de rotoscopia que Linklater incorporou a un soporífero filme titulado Walking Life convencía ós productores para esta Scanner Darkly.

A partires daquí, as cousas comezan a torcerse. O filme comeza a demorarse sen explicación aparente. Charlie Kaufman desvincúlase do proxecto e chegada a hora da estrea en España a Warner pon só 7 copias en circulación feito que semella bastante sospeitoso.

E vemos o resultado: Bodrio. Frikis de todo o mundo agardabamos algo parecido a Blade Runner e nos atopamos con algo que se parece máis a Walkin Life. A adaptación que Linklater fai do texto de Phillip K. Dick é realmente triste e un relato que polas pinceladas que deixa entrever podería dar para unha historia a medio camiño entre a acción futurista e o drama existencial queda relagada a unha paranoia indi para as pallas mentais de Sundance.

A sinopse resumida do filme é: Nun futuro corrompido polas drogas, unha multinacional infiltra a un policía de paisano nunca rede de traficantes para que investigue ós seus propios amigos. Punto é final a peli non ten nada máis. As tramas non teñen peso, o filme non ten dirección fixa, as persoaxes son planas e intrascendentes e o conflicto deber-moral está extremadamente mal contado. A acción faise soporífera e pode producir cabezadas durante varias partes do filme. O único rescatable é que conta con planos estéticamente incribles, tanto que dan para que aparezan en MARCO ou en similares mostras de arte contemporaneo. Aínda así a rotoscopia non está totalmente dominada e durante o filme vemos tamen algún que outro plano, especialmente os máis iluminados, onde o resultado é algo pobre.

En resumidas contas, a quen teña curiosidade chégalle con ver o trailer e afórrase 100 minutos de valium.

fagot

 

About Author

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum at arcu. Integer et risus. Morbi id tellus. Integer felis. Mauris malesuada, turpis vitae facilisis euismod, dui arcu adipiscing sem, eu vulputate leo ante in lacus. Sed porta accumsan lectus. Aenean ac sem. In consequat tempus velit. Phasellus leo enim, adipiscing a, egestas nec, pretium ut, pede. Mauris sollicitudin diam et mauris. Sed quis enim vel augue egestas lobortis. Etiam tempus ipsum vel neque.