Facía tempo que non viamos un deses filmes de adolescentes que van palmando un tras outro, así que xa íamos tendo algo de mono e enganchamos con ganas esta Stay Alive. A fórmula, a mil veces coñecida, dous “tíos buenos”, dúas tías cachondas e o chapón do instituto que non se sabe moi ben que pinta no medio desa tropa pero que tamén está con eles. Despois, un espíritu de 100 ou 200 anos atrás que regresa para matar por calquer aleatoria circunstancia e os ghichiños que van a ir palmando ata que consigan atopar a tumba e facerlle un “nonseiqueostias” ó cadaver en cuestión. En fin, un filme deses que é carne de eMule e que como único interese ten o feito de ver as horripilantes mortes dos seus protagonistas.
Fora do cliché aparecen as aportacións ou variacións do filme ó subxénero. Neste caso, a maior aportación é que a acción transcurre dentro dun videoxogo, é dicir, se palmas no videoxogo pásache o mesmo na realidade, parecido ó de Pesadelo en Elm Street pero aquí cobrando publicidade da Play Station. E non deixa de ter o seu punto, porque se deberon gastar unha pasta en animacións en 3D que vamos vendo durante o filme e que quedan bastante ben no medio dos interminables diálogos explicatorios sobre a palla mental que se fixo o director e tamén guionista William Brent Bell ó que lle auguramos un prometedor futuro como axudante de dirección.
En canto á interpretación, a gran estrela do reparto é Frankie Muniz, un chaval que prometía cando facía Malcolm (vai haber novos episodios) e que rematou facendo Superaxente Cody Banks e agora cousas como esta (nin que dicir ten que o seu papel é o do chapón). Xunto a el os/as cachondos/as dos que destacamos a Samarie Armstrong, moi parecida fisicamente a Franka Potente, coa única diferencia de que a esta botaronlle tanta laca no pelo que non se lle move nun só plano, de feito ata cando está sudorosa e sangrante os pelos seguen a estar no mesmo sitio.
Con todo, o filme non é tan ridículo como outros da mesma familia e podes pasar un rato máis ou menos distendido mentres comes algo con moita graxa e ben saturado de tabasco.
fagot
by An, on marzo 19 2007 @ 2:33 pm
Non sei que decirche, fai un feixe de anos que este cinema deixou de chamarme, pero a miña compañeira non…supoño que por que é máis nova. Saudos
by Fagot, on marzo 20 2007 @ 8:21 am
A min hai algunhas que me fan coña, especialmente aquelas nas que as personaxes teñen reaccións completamente ilóxicas. Por ex.: Vai unha tía andando por unha rúa deserta e asustase, sube unhas escaleiras e asustase, vai por un corredor e asustase, claro despois de 4 ou 5 secuencias a histeria é tal que o primeiro co que se atopa recibe un machetazo.
by An, on marzo 20 2007 @ 2:42 pm
Si tes razon, algunhas son de coña. lembro medo azul…a min o que me produxo foi unha fartada de gargalladas :)…boto de menos deuvedeses en galego e vos?
by Fagot, on marzo 22 2007 @ 10:26 am
Home, hai varios distribuídos por Filmax, por exemplo “A moza de Chuky” está en galego e podes botarte unhas risas.
by An, on marzo 22 2007 @ 4:38 pm
Creocho ben, eille votar un ollo as de filmax que é o máis receptibo