"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)

“I have a favorite Bronson story. Both Bronson and the Swedish director Ingmar Bergman had the same agent, Paul Kohner, and the same publicist, the legendary Ernie Anderson. When Bergman left Sweden in a well-publicized dispute with the tax authorities, he visited Los Angeles for the first time, and asked Kohner to arrange a visit to a studio. Bronson was making an action picture at the time, and Kohner assigned Anderson to arrange a meeting between the two clients. Anderson was hesitant, because Bronson sometimes kidded him: “I know this isn’t a Bergman picture, but it may make a few bucks. “After he introduced the two men, Bergman asked him to explain the scene he was doing. “This is the scene where I get shot,” Bronson said. “I have these little squibs that explode to make it look like bullets are hitting.” “Fascinating,” said Bergman. “I never knew how they did that.” “You mean,” asked Bronson, “you don’t use machine guns in your movies?”

Roger Ebert

Tradución: “Teño unha anécdota favorita sobre Bronson. Tanto Bronson coma o director sueco Ingmar Bergman tiñan o mesmo axente, Paul Kohner, e o mesmo publicista, o lendario Ernie Anderson. Cando Bergman deixou Suecia nun ben publicitado enfrontamento coa facenda visitou Os Ánxeles por primeira vez e falou con Kohner para organizar unha visita ó estudio. Daquela Bronson estaba facendo unha película de acción, e Kohner encargoulle a Anderson que preparara un encontro entre os seus dous clientes. Anderson andaba algo nervioso porque Bronson bromeaba dicindo: “Sei que non é unha película de Bergman, pero podemos facer unha boa taquilla.” Despois de que os presentou, Bergman pediulle que lle explicara a escena que estaban rodando. “Esta é a escena na que me disparan”, dixo Bronson. “Teño estas pequenas mechas que estouran e semella que as balas impactan.” “Fascinante,” dixo Bergman, “Nunca souben como facían iso.” Bronson preguntou: “Queres dicir que non usas metralletas nas túas películas?”

Pagaría a pena morrer só para ver unha peli de Bergman protagonizada por Charles Bronson (e Antonioni xa está preparando a segunda parte, mentras Michael Serrault rabia porque a el ninguén lle fai caso)

E aquí tedes máis unha mostra de por que Charles Bronson merece un ciclo de cinema (sexa no CGAC, no CGAI ou no Cineclube) E abofé que o vai ter (stay tuned!)

Vía VIVER E MORRER O CINEMA

2 Comments

  1. by Goio, on Agosto 1 2007 @ 9:43 p.m.

     

    Pues claro que si, habria que dar un golpe de estado en el CGAI para que empezaran a meter cine de verdad!

  2. by An, on Agosto 2 2007 @ 11:47 a.m.

     

    So por bullit paga a pena un ciclo de bronson 😛 saudos…moi boa anecdota 🙂

Comment RSS

 

About Author

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum at arcu. Integer et risus. Morbi id tellus. Integer felis. Mauris malesuada, turpis vitae facilisis euismod, dui arcu adipiscing sem, eu vulputate leo ante in lacus. Sed porta accumsan lectus. Aenean ac sem. In consequat tempus velit. Phasellus leo enim, adipiscing a, egestas nec, pretium ut, pede. Mauris sollicitudin diam et mauris. Sed quis enim vel augue egestas lobortis. Etiam tempus ipsum vel neque.