CINEMA FRIKI

Dez minutos… Dez minutos de tensi�n abrumadora, dez minutos de violencia descontrolada, dez minutos de horror desenfocado levados a unha velocidade extenuante.

Dez minutos foi o tempo que tardamos en poder volver a respirar despois de que desaparecesen os cr�ditos iniciais de 28 Semanas despois. Con esta incrible secuencia do ataque por parte dunha horda de infectados polo �virus da carraxe� contra unha comunidade de superviventes agochados nun cottage na campi�a inglesa da comezo � que na mi�a humilde opini�n � a xoia da coroa do x�nero de cine de zombis actual. O grao de realismo e a escala de violencia hiperactiva e descerebrada desta introducci�n � historia fixo que incluso xurdise alg�n feble laio dende as gorxas de membros de CINEMA FRIKI (non da mi�a, claro), pedindo que rematase xa a secuencia � non poder soportar a presi�n dunha persecuci�n esgotadora ata para o p�blico.

Con este extremadamente brillante comezo, Juan Carlos Fresnadillo desenvolve un filme de zombis (ou de infectados con desmesuradas tendencias can�bales, como se prefira) o cal, se ben non escapa do gui�n habitual deste tipo de pelis, si introduce unha serie de novas secuencias orixinais que fan que esta historia se mante�a a un nivel alt�simo. Momentos como a extraordinariamente cruel morte da portadora do virus na sala de aillamento ou a claustrofobica fuxida polo metro de Londres vista a trav�s do intensificador de luz residual (mira nocturna) dun CAR-15, son na mi�a humilde opini�n (ou non tan humilde) das mellores secuencias vistas neste x�nero.

Se non tedes medo a vos mergullar nun oceano de tensi�n onde o director non ofrece o m�is m�nimo cuartel � expectador bombarde�ndolle con momentos de carraxe en estado puro a unha ritmo esgotador… este � o fime que buscades.

Yann Breoc

Xa sei que pasou tempo desde a s�a estrea, pero tam�n avisamos hai tempo da consecuencia que poder�a sair de Transformers, ese proxecto do d�o Michael Bay – Steven Spielberg.

Non hai que negar que houbo certa ilusi�n � saber que �an a trasladar � grande pantalla estes robots de Cybertron e, sobre todo, coas novas tecnolox�as, poder�a ser un resultado moi prometedor. Pero vendo as numerosas “adaptaci�ns-fracasos” de Hollywood sempre fomos con certa precauci�n. Logo chegaron os bocetos das personaxes, con Autobots e Decepticons angulados e cheos de ap�ndices picudos e Megatron transformado nunha nave espacial. Nese momento xa andaba con certo medo desta adaptaci�n e esas libertades que se toman estes directores de hoxe en d�a, pero ser�an aceptables se estaban ben introducidos no filme e, adem�is, os Transformers pasaron por diferentes fases polo que ser�a medianamente aceptable. E ent�n chegou a personaxe que deber�a ser a m�is importante da pel�cula: Optimus Prime, e o pobre foi degradado a un cami�n “tuneado” e con lapas. �Por qu�? �Acaso o filme vai dirixido � mesmo p�blico da triolox�a de A Todo Gas, ou Torque, ou Persecuci�n Extrema? �O p�blico ianqui � tan descerebrado? � dif�cil de responder. M�is tarde chegaron os trailers e certa esperanza rexurdiu (ou polo menos certo voto de confianza, a�nda que solo fora polos cartos investidos).

Pero centr�monos na pel�cula. Estamos co de sempre coas adaptaci�ns. Os guionistas de Hollywood te�en as personaxes desenroladas, un argumento complexo e s�lido moitas veces con varios anos de evoluci�n e van e te�en que invertarse os gui�ns e personaxes dende cero e na maior�a sen ter que ver nada cos orixinais. Logo vi�eron eses cr�ticos oficiais, con estudios e todo iso, que puxeron a caldo a todos eses fans por criticala antes de ve-lo filme (sabendo o que lles esperaba) e dic�an que �a a ser a repanocha e todo iso. Como dixo Carlos Blanco no seu mon�logo: “Matalos non, pero unhas hostias�”. O filme foi vac�o, solo disfrutable dende o punto visual e o �nico momento destacable foi: “Mi nombre es Optimus Prime” que sent�n coma se estivera vendo unha lenda, pero quedou a�. Como se d�: “calquera parecido co comic � pura coincidencia”.

Pero a�nda non acabou, despois duns cr�ditos finais estranos, non tiveron a decencia nin o respecto de po�er a sinton�a orixinal da serie, coma no caso de Spider-Man, que servir�a de homenaxe � serie que lle est� dando tantos cartos. Pero en fin, as productoras son “sabias” e eles saber�n.

Soamente quero facer un apuntamento sobre isto das adaptaci�ns. O outro d�a vendo os contidos adicionais de Silent Hill, que foi co�ecida por ser unha das adaptaci�ns m�is fieis, nunha entrevista co director comentou que acabou o videoxogo varias veces e, tanto lle gustou (ou aterrou), que decidiu face-la pel�cula. A� n�tase a diferencia dun director que sabe o que fai e dirixe o que lle gusta, a moitos que non saben nin de onde ve�en as historias que tan cutremente lles preparan os guionistas e un avaro productor que soamente pensa nos beneficios totais. Haber�alle que dicir a esta xente que eses filmes-adaptaci�ns poder�an sacar moito m�is se foran un pouco m�is fieis, xa que sacar�an pel�culas m�is complexas e profundas aptas para t�do tipo de p�blicos e non soamente para ese tipo plano que vive feliz no seu propio mundo.

Diefer K’san

Images are hot linked but I’m gonna change it soon. I’m sorry!
O art�culo que reproducimos a continuaci�n � un documento b�sico para calquera afeccionado � cinema de kung-fu e � unha traduci�n revisada e ampliada de Weird Asian Martial Art Weapons (tirado de Weird Asian News)

Dende garras de ferro e cordas con bolas ata follas de corno de cervo e agullas emei, o muestrario de antigas armas de Artes Marciais � incr�bel en forma e dese�o, e todas te�en un s� prop�sito: facer dano. Nas mans dun asasino cualificado incluso uns sinxelos palitos chineses poden converterse en salvaxes armas. Demostraci�n!

Bestiais l�tegos con secci�ns met�licas, espadas en miniatura agochadas en pipas de fumar, abanos co gume afiado coma navallas e frechas envelenadas son todas mortais de necesidade mais nada comparadas cun arma m�stica de decapitaci�n: o urumi.

1. Urumi

Tam�n co�ecido como chuttuval, que significa “espada enrolada”, este arma flex�bel �sase no Arte Marcial do sur da India co�ecido como Kalaripayatt.A folla (ou varias follas, como o da imaxe) � flex�bel dabondo para podelo enrolar e as� gardalo cando no se usa, ou incluso levalo en forma de cinto e sacalo cando sexa necesario.
A folla ou follas normalmente est� moi afiadas e son malas novas para aqueles que sexan veci�os de algu�n que porte un urumi.

Demostraci�n!

2. Tekko-kagi (�man garra�)

Os ninjas poden usar o tekko-kagi para protexerse dun ataque de espada, podendo as� golpear e ter a posibilidade de tirar a espada das mans do seu agresor.
Os ninjas tam�n poden usalo ofensivamente contra os seus inimigos con resultaos devastadores.
Polo com�n est�n feitos de aluminio, aceiro, ferro ou madeira. Os historiadores de Artes Marciais cren que a orixe das armas tekko deuse cando os Bushi en Okinawa comezaron a utiliza-las ferraduras dos seus cabalos para defenderse dos atacantes.

3. Kusari-gama

A kusari-gama � un arma tradicional xaponesa que consiste nunha folla en forma de gada�a (kama) unido � unha cadea met�lica cun peso de ferro � final.

O arma ven do dese�o da gada�a dos agricultores pero non era un arma que estes usaran.

O arte de manexa-la kusarigama ch�mase Kusarigamajutsu. Demostraci�n!

4.Nunchaku

Un nunchaku son dous paus de madeira (tam�n de metal nos modernos) unidos por unha corda ou unha cadea. Os nunchakus chinseses soen ser redondeados mentres que os xaponeses son octogonais.
Tradicionalmente o nunchaku est� feito cunha madeira forte e flex�bel, como carballo, nespereira xaponesa ou castanopsis cuspidata. Orixinariamente a madeira mergull�base en lama durante varios anos e a falta de os�xeno e unha acidez adecuada evitaban o apodrecemento.

O resultado final � unha madeira endurecida. A corda faise de crina de cabalo, e a tradici�n di que � capaz de parar unha espada. Para rematar, a madeira l�xase e fr�gase cun aceite ou tintura para protexela.

Demostraci�n!

5. Cordas con bolas e corda con dardos

Este arma componse dunha corda longa con dous pesos met�licos ou dardos en cada extremo. Cando se usa como arma un dos pesos ou dos dardos � para atacar e o outro para defender.

A corda ponse derredor do pescozo, das costas, do ombreiro, do c�bado, do pulso, da coxa, do p� ou da cintura. Cando se lanza o peso ou o dardo o golpe de ida � dunha rapidez contundente e sorprendente. � unha das Artes Marciais chinesas unicas � m�is complicadas de dominar.

Demostraci�n!

6. San-Jie-Gun (a vara de tres secci�ns)

A vara de tres secci�ns � un arma hist�rica que aparece descrita no libro chin�s Sangokushi. A s�a caracter�stica principal son tres paus iguais duns 3 cent�metros de di�metro e 70 cent�metros de largo (o tama�o dos brazos do loitador) unidos cunha cadea ou elo fac�ndoo m�is longo que unha vara normal.

P�dese voltear, usar como unha vara (collendo s� un extremo) ou para esquivar a un atacante (collendo os dous extremos).

Demostraci�n!

7. Shurikens (Estrelas arroxadizas ou estrelas ninja)

� unha das armas m�is populares dos ninja, inda que o shuriken us�base m�is coma distracci�n que como arma. Tam�n nun combate desigual entre un ninja e un samurai o primeiro deber� intentar acertarlle nas mans para que non poida pelexar. Inda que poden facer dano rara vez penetran dabondo como para matar (outra cousa � que �s veces os shurikens estiveran envelenados).
Os shurikens tradicionalmente te�en entre 4 e 12 puntas.

Demostraci�n!

8. Tessen (Abano de ferro)

Abanos preg�beis cos radios feitos de ferro dese�ados para parecer normais, abanos preg�beis inofensivos ou solidos barras moldeadas para parecer un abano fechado.

Os samurais pod�an levalos a sitios onde as espadas e outras armas non estaban permitidas, e algunha escola de esgrima incluia entreno no uso do tessen coma un arma.

O tessen tam�n se usaba para esquivar frechas e dardos, como arma arroxadiza e como axuda para nadar, como unha aleta.

Aqu� podedes ver un documental de National Geographic sobre as dez armas m�is mort�feras do kung-fu.

Filmograf�a recomendada (s� � orientativa): Legendary Weapons of China, Master Killer.

Se A Rai�a dos Mortos (pode que alg�n d�a escriba por aqu�) atopa un pack de tres DVDs do mestre Dario Argento por 6 ouros, pois nosoutros non temos outra opci�n que velos.

A continuaci�n paso a repasar dous dos t�tulos de distintos x�neros e de dispar calidade.

Demons (Lamberto Bava, 1985)

Far�n dos cemiterios as s�as catedrais e as cidades ser�n as vosas tumbas

Comezamos mal, o filme non � de Dario Argento propiamente dito, o mestre s� participa como guionista. Pero o tal Lamberto Bava � bo amigo do mestre e mant�n a mesma li�a que este.

O filme comeza cunha desconcertante escena no metro, todo para levarnos � punto onde se desenvolve a historia, un cine nun d�a de estrea. E al� mesmo, non hall do cine, empezamos a co�ecer �s distintos personaxes. No centro da escena unha moto ca m�scara prateada dun demo colgada e unha catana.

O filme de estrea � unha historia de terror adolescentes onde un grupo de parellas atopan un libro de Nostradamus cheo de profec�as e tam�n atopan unha m�scara iguali�a � do hall (tan iguali�a que � a mesma) � o contacto co sangue converte � xente en demos. � principio xa vimos como algu�n fac�a unha pequena ferida xogando coa m�scara, as� que desta maneira vemos como a maldici�n salta da pantalla � realidade (viva o metacinema!). Os filmes de Dario Argento son pura carambola.

No filme hai pequenas tramas persoais sen demasiada trascendencia pero que engaden bizarrez � discurrir da historia.

E de aqu� en adiante, sangue, mutilaci�n, violencia e malas ideas (o t�pico de �Non, non! Non o fagas!� e vai e fa�no… Mala idea) O filme est� cheo de escenas a medio cami�o entre o grotesco e a hilaridade, de frases para a memoria, decisi�ns nefastas e un cine onde se realiza unha estrea que parece un b�nker infernal.

O filme ten varios momentos c�mio dos que salientarei dous:

• A situaci�n � desesperada. Os posesos xa son maior�a e non dan atopado ningunha sa�da. Os protagonistas est�n na sala principal do cine e de repente r�mpese o teito e cae un helic�ptero. Sorpresa! Toma carambola! Pouco importa que o teito te�a uns catro metros de grosor e sexa formig�n. O que segue xa o podedes imaxinar. Conseguen acender o aparato xusto cando chegan os demos e as� deleitarnos cunha preciosa escena de picadillo de carne e chuvia de sangue (unha deliciosidade parecida puid�mola disfrutar recentemente en 28 semanas despois)
• Recordades que no hall hab�a unha moto e unha catana promocionando o filme? O que seguro que non esperabades � que a moto tivera gasolina e a catana estivera afiad�sima. Que mellor escusa para que o cachas da historia poda interpretar unha espectacular escena de destrucci�n motorizada antes de morrer.

E a pel�cula remata de s�peto, deberon quedar sen orzamentos. Dous salvan a vida e Berl�n (si, era Berl�n) queda baixo o dominio do posesos.

Pero tranquilos, hai Demons 2 e promete ser tan entretida como a primeira (Coido que Demons 3, non � unha secuela e que s� aproveita o nome)

O gato de 9 colas (Dario Argento, 1971)

A pesar das frases que na portada anunciaban hiperviolencia e intriga a partes iguais, O gato de 9 colas � un filme de asasino en serie no que os protagonistas e o espectador non se enteran de nada, e as� pasa o que pasa, que chegan tarde a todo e incluso est�n a piques de ser eles mesmo v�timas.

Unha trama farmac�utica, un xornalista que se mete en todo, un home cego que dese�a crucigramas e xeroglificos e o seu sobri�o lazarillo, belas mulleres e personaxes que pasaban por al�. O filme v�ise desenvolvendo engadindo m�is e m�is informaci�n (a maior�a in�til) e os sucesos transcurren sen moita explicaci�n.

E cando a maior�a dos sospeitosos est�n mortos, nosoutros a piques de apaga-lo DVD e fixos de que o neno � o asasino, desc�brese todo nunha escena final sen moito sentido. M�is carambolas.

Inda que o filme deixa bastante que desexar en comparaci�n con outros traballos de Argento, este � considerado un dos iniciadores do subx�nero do cinema giallo, un subx�nero principalmente italiano e no que precisamente as s�as se�as de identidade son os t�tulos enrevesados e con pouco sentido (a referencia � gato de nove colas que fan no filme � de risa), misterios e despiadados asasinos en serie, intriga e unhas tramas e desenlaces bastante tramposos.

ifrit

E m�is outro final de trilox�a. A verdade � que Piratas do Caribe sen d�bida deu m�is do que se pod�a esperar dun filme tirado dunha atracci�n de parque tem�tico, mais como en case t�da-las trilox�as tres entregas foron demasiadas, non hab�a tanta historia para contar, nin personaxes para soportala, nin foguetes de feria para deixa-la boca aberta.

Nesta terceira entrega remata a historia que levamos seguindo sen moito inter�s dende o principio. O �nico que salva a pel�cula � o incomensur�bel Johnny Depp/Capit�n Sparrow, po-lo dem�is os outros poder�an ter quedado na casa.

A primeira sorprendeunos por esa recuperaci�n do mundo dos piratas na mellor li�a dos cl�sicos de piratas con loitas a espada, fanfarroner�a a todo trapo e piruetas imposibeis (basicamente o que ofrec�a o espect�culo do parque de atracci�ns) A segunda parte engade m�is loitas a espada en localizaci�ns imposibeis (esa pelexa na roda), m�is fanfanorrer�a (Jack Sparrow rei) e uns efectos especiais de luxo dende a caracterizaci�n de Davy Jones e a s�a tripulaci�n de mariscos ata un kraken digno dun relato de Lovecraft. Mais na terceira non conseguiron superarse (o list�n estaba ben alto). Jack Sparrow mant�n a s�a locuacidade pero queda s�, incluen a Chow Yun Fat, mais est� desaproveitado. A pelexa cumio � no m�is alto dos mastros dun barco no medio dun remui�o, est� claro que non sab�an que facer, a escena dura minutos inn�meros. Porque ese � o principal problema da terceira parte, a s�a duraci�n, o filme dura 2h e 48min. No comments.

Est� visto que a trilox�a � o x�nero cinematogr�fico dos nosos d�as, estira-lo chicle ata tirar todo o di�eiro que se poda dunha franquicia, a calidade e a historia son o de menos.

ifrit

Lede tam�n as cr�ticas de Uruloki e Rafa Mar�n (de Crisei)