Chegaron ó final e ó final non había nada
2 Setembro 2007
E máis outro final de triloxía. A verdade é que Piratas do Caribe sen dúbida deu máis do que se podía esperar dun filme tirado dunha atracción de parque temático, mais como en case tóda-las triloxías tres entregas foron demasiadas, non había tanta historia para contar, nin personaxes para soportala, nin foguetes de feria para deixa-la boca aberta.
Nesta terceira entrega remata a historia que levamos seguindo sen moito interés dende o principio. O único que salva a película é o incomensurábel Johnny Depp/Capitán Sparrow, po-lo demáis os outros poderían ter quedado na casa.
A primeira sorprendeunos por esa recuperación do mundo dos piratas na mellor liña dos clásicos de piratas con loitas a espada, fanfarronería a todo trapo e piruetas imposibeis (basicamente o que ofrecía o espectáculo do parque de atraccións) A segunda parte engade máis loitas a espada en localizacións imposibeis (esa pelexa na roda), máis fanfanorrería (Jack Sparrow rei) e uns efectos especiais de luxo dende a caracterización de Davy Jones e a súa tripulación de mariscos ata un kraken digno dun relato de Lovecraft. Mais na terceira non conseguiron superarse (o listón estaba ben alto). Jack Sparrow mantén a súa locuacidade pero queda só, incluen a Chow Yun Fat, mais está desaproveitado. A pelexa cumio é no máis alto dos mastros dun barco no medio dun remuiño, está claro que non sabían que facer, a escena dura minutos innúmeros. Porque ese é o principal problema da terceira parte, a súa duración, o filme dura 2h e 48min. No comments.
Está visto que a triloxía é o xénero cinematográfico dos nosos días, estira-lo chicle ata tirar todo o diñeiro que se poda dunha franquicia, a calidade e a historia son o de menos.
ifrit
Lede tamén as críticas de Uruloki e Rafa Marín (de Crisei)
2 Setembro 2007 ás 6:56 pm
Ligazón permanente a Chegaron ó final e ó final non había nada…
…