CINEMA FRIKI

Xa estou aqu�! Non foi sen tempo!

D��a 0. A viaxe

Once horas de tren! As nove primeiras ben, lendo e aprendendo con Mondo Brutto e rematando a pesadez de libro El guardi�n entre el centeno. Coido que inda non o fixen aqu�� pero recom�ndovos a t�do-los que nunca o fix�chedes ler Mondo Brutto, con tres n�meros aprendes m�is que en toda a Primaria xunta e metes na cabeza m�is merda que vendo A3 e T5 durante unha semana. Incr��bel! (mais certo) E nas d�as �ltimas horas xa se empeza a nota-lo cansanzo. Falar�a do que gusto de viaxar en tren, mais non estamos aqu�� para iso.

Chegada � estaci�n, recibimento familiar e a cear a un restaurante chin�s.

Antes de cear nada mellor que unha cervexa e uns pintxos, neste caso uns bolitxes (ou algo parecido), en Juantxo, disque as mellores tortillas de patacas (eu dou fe de que est�n ben ricas)

Si, estades no certo, esta vai ser unha cr�nica cinematogr�fica/gastron�mica. Non pod��a ser doutra maneira neste pa��s.

O chin�s � nin m�is nin menos que o restaurante do presidente da asociaci�n de hostaleiros chineses de Donosti (ou algo parecido, e non recordo o nome), un tipo singular. O restaurante � como de semiluxo (po-lo menos comparados cos de Compostela), con camareiros superatentos e moi simp�ticos. As raci�ns son realmente abundantes e eu sa�n a rolos. Adem�is po�en para picar � principio e mel�n e anan�s despois da comida todo de balde (atenci�n �s anan�s cortados dunha maneira impos��bel). E chupitos, e cava e… bueno, que non � un deses sitios nos que tes que comer �s carreiras e andan enriba de ti para que marches.

Dͭa 1. Inauguraci�n

Vai fresco pero tam�n vai sol. Todo moi agrad�bel para disfrutar desta preciosa cidade.

Hoxe com�n na casa da mi�a t��a e non vou facer cr��tica gastron�mica diso. S� direi que estaba moi rico.

Empeza o festival. Est� todo a rebentar. Para ir quecendo o ambiente unha representaci�n na r�a enfronte da porta do teatro. Unha calesa con seres demon��acos no interior e o mesm��simo pr��ncipe das tebras liderando un espect�culo de danza e m�sica. Estades todos condenados!!, berraba a s�a maxestade.

E xa entrados en calor imos para dentro. O meu sitio est� no balc�n arriba de todo nunha esquina, un pouco esquinado pero vese ben (este vai se-lo meu sitio para todo o festival)

A presentaci�n est� a cargo dun d�o c�mico local e do director do festival. Po-lo medio presentan � xenial mangaka Hideshi Hino que fai unha demostraci�n con catana e traxe ninja (a serio!). Remata a cousa cunha representaci�n moi do gusto do p�blico presente no que unha rapaza de boa familia guiputxi � posu�da por un esp�rito bilba�no (pode dicir as paradas do metro de Bilbo todas de seguido) e correctamente exorcizada por dous curas ataviados con sendas bufandas da Real.

E chega o cinema.

Empezamos con d�as curtas a concurso. As d�as de animaci�n que mesturan o fant�stico e o humor. Para votar temos o Monstru�metro.

E chega o prato forte do primeiro d��a. Karra Elejalde e Nacho Vigalondo presentan o seu filme. Parcos en palabras dan paso � acci�n.

Los Cronocr�menes � sen d�bida un filme arriscado dende a s�a concepci�n ata a s�a finalizaci�n. Unha historia con saltos no tempo e s� catro actores. Un thriller minimalista en canto �s seus plantexamentos que mante�en � espectador pegado � butaca e todo o tempo d�ndolle � cabeza para seguir a trama.

Para facer un pequeno resumo o filme conta a historia de H�ctor, un home que vai vivir coa s�a muller a unha casa no medio do monte e un d��a cuns prism�ticos ve a unha moza espirse e vai buscala. Cando a atopa a moza est� inconsciente e totalmente espida (� final � un filme espa�ol, ten que haber tetas) e � nese intre cando un home coa cara cuberta cunha venda rosa o agrede e comeza unha persecuci�n po-lo monte. As�� ata chegar a un estra�o complexo cient��fico onde un cient�fico non menos estra�o dille que se agoche na m�quina na que estar a traballar. Comezan as viaxes no tempo, pero S� unhas poucas horas Atr�s. E as copias de H�ctor… O dito, un thriller de enredo con catro actores.

Recordar que Los Cronocr�menes � a primeira longa de Vigalondo e que a s�a factura � moi boa. Os actores encaixan perfectamente (entre eles o propio Vigalondo, actor de vocaci�n). Non chega �s niveis de Primer, mais m�is de un necesitar� un croquis para entendela.

Descanso. Pulso � ambiente. Hideshi Hino asina o meu exemplar de O neno gusano. Bocadillo de tortilla de patacas do Juantxo.

E toca meterse en vea tres capͭtulos de Masters of Horrors. Os dous primeiros (The Washingtonians e The Screwfly Solution, de Joe Dante) te�en pouco de horror e son m�is ben comedias sanguentas. Sen d�bida a terceira � a mellor, dirixida por Dario Argento semella un terror�fico anuncio de PETA. En Pelts Argento saca t�da-las s�as armas e am�sanos a s�a condici�n de vello verde sen miramentos. N�s agradec�molo.

Fin do d�a 1.

Anexo. Pack do abono.

O abono, adem�is de dar pase a t�da-las sesi�ns dos dous teatros m�is �s festas incl�e unha serie de agasallos.

Dous libros (un � American Ghotic, exhaustivo repaso � cinema americano de terror m�is propio) e dous fanzines/revistas, unha � 2.000 man�acos, a veter� publicaci�n nunha edici�n especial do festival con contidos xeniais; e a outra � InterZona (po-la que me pregunta Absence) que inda non lin, pero que vos podo dicir que trae un par de artigos (Hern�n Migoya, Jes�s Palacios, John Tones…) e varias bandas dese�adas de David Rub�n, Hideshi Hino, Kano, etc. En pr�ximas entregas m�is detalles.