Dous polo precio dun. Isto é o que hai.
Podería tirarme páxinas e páxinas falando e dicindo sen achegar nada novo que non podades atopar noutro lugar, así que non o farei.
Son dúas das que se pode pasar. Sen máis.
Calquera adicto a Mulder e Scully terá a súa dose nese longo capítulo dobre, que apenas ten nada de X dentro del. Da gusto volver a velos, non o vou negar. E a peli vai suaviña ata o final. Non ten sobresaltos que te deixen descolocado. Nin para ben nin para mal. O que pasa é iso xustamente. Rascar 5,50 € (festivo) e 11,50 € (menú Hancock -en serio-) chégalle de carallo. Pero teño as nove tempadas en DVD, non lle hai que facer.
Eu funa ver. Cun colega. E deixoume cun pouso de pena e tristura, porque son quince anos, que se di rápido, quince anos dende que oín algo sobre non sei que serie X… E a novidade, a marabilla de descubrir unha coma ela non se repetiú dende aquela. Porque é única.
Scully… mon amour. Mulder, I want to believe.
E o menú Hancock.
A relación entre as dúas pelis vai máis alá diso. Está o tema Frankestein.
En X-Files é o que é. En Hancock tamén.
Unhas entradas de cine para ver Frankestein son importantes daquela maneira en Hancock. Pero para analizar un pelín a peli vennos moi ben ese detalle.
Hancock coma producto cinematográfico é en si mesma un concepto Frankestein. Colles daquí, colles dacolá, e voilá… unha maquiniña de faceres cartos. Non é outra cousa.
Pero claro (versión masculina), poderían ter seleccionado unha boa melena en plan Penélope Cruz, os ollos de Amanda Peet (ver X-Files), a faciana de Milla Jovovich, os dous motivos de Jessica Simpson, as cadeiras de Shakira, o que segue de Gisele Bundchen, e as pernas dalgunha outra, todo iso nun corpo de 1,80 en plan Elle McPherson e listo, tes un Frankestein que quietos todos.
Hancock é o Frankestein clásico, o monstro. Non ten máis. Colle de Superman, de Batman, de Hulk, de X-Men, de Spiderman, dos Inmortais (da única que existe), etc. etc. E copy&paste que te criou. Case o conseguen. Case. Pero logo de quince minutos xa está claro que non, en plan Neo a primeira vez que intenta saltar. A hostia adivíñase rápido.
Con Hancock si que me pareceu tira-los cartos. Porque aí está The Dark Night, hai pouco fun ver Hulk, aínda me lembro de Iron Man, etc. E Hancock non vale un can de lado delas. Incluso Jumper me pareceu moito mellor, sen tanto “anti-superheroe” que non é nada. Pero bueno, alá cada cal.
Don Vitto
Deixa un comentario