"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)

A marca Conan é unha marca que vende gracias á calidade dos produtos anteriormente aparecidos con esa marca como son os relatos orixinais de Robert E. Howard, a serie de banda deseñada de Marvel, as ilutracións de Frank Frazetta ou o filme de 1982 interpretado por Arnold Schwarzenegger e dirixido por John Milius. Por iso os produtores desta nova versión deberon pensar que non habería que esforzarse moito para ter éxito e mesmo lle puxeron o mesmo nome que a versión do século pasado, Conan the Barbarian (Conan el bárbaro).

É verdade que hai cousas que só co nome xa son un éxito e que hai que facer ben pouco para ter un produto máis ou menos decente, pero fixo que en calquera desas outras que podades ter en mente hai alguén de renome ou minimamente competente ao mando. Neste caso decidiron poñer a dirixir a Marcus Nispel, director que ten no seu currículo fitas como Friday the 13th (Viernes 13, 2009), un reboot máis que prescindíbel e soso da saga (aquí a miña crítica); Pathfinder (El guía del desfiladero, 2007), ese filme de viquingos e indios nativos norteamericanos de fotografía máis que escura e na que hai un dos FAILS máis grandes da historia dunha tribo de indios; ou The Texas Chainsaw Massacre (La matanza de Texas, 2003) que se salva por pouco da queima gracias ás achegas de Jessica Biel.

Mais antes de entrar a coitelo imos ver un pouco do argumento do filme. O título do filme non é o único que “copia” do filme de 1982 e a historia que conta tamén é moi similar. Todo comeza nunha pequena aldea cimmeria onde un pequeno, salvaxe e sanguinario Conan ve como un malvado demente acaba co seu pai e todos os seus veciños. O símbolo deste vilán non son dous serpes enfrontadas, senón un polbo e ademais anda á procura do derradeiro anaco que lle falta para completar a máscara de Aquerón, lendario artefacto que outorga a inmortalidade e permite resucitar aos mortos, e co que pretende traer de novo á vida á súa esposa bruxa e así poder conquistar o mundo coñecido. Pero claro, este señor do mal subestima o poder do rancor do pequeno Conan, que cando medra viaxará por toda Hyboria buscando aliados e trala pegada do asasino do seu pai.

É un filme de Conan e eu non pedía grandes argumentos, nin moito menos, pero un pouco máis de interese non estaría de máis. Semella que tiñan claro como comezar e como rematar (máis ou menos), así que decidiron encher polo medio con insulsos e irrelevantes encontros con secundarios totalmente esquencíbeis. Así Conan vai de escenario de croma a escenario de croma buscando pistas innecesarias nas que se alía con compañeiros innecesarios para pelexar cos lugartenentes de Khalar Zym, unha sorte de malos de final de fase coas súas habilidades e estilos de loita característicos.

Podería estenderme moito máis, pero non nos levaría a ningún sitio. Tampouco a vou comparar coa adaptación do Tío Arnie, pero é que incluso sairía perdendo coas producións de Sam Raimi Xena: Warrior Princess (Xena, la princesa guerrera, 1995) ou Hercules: The Legendary Journeys (Hércules, sus viajes legendarios, 1995) e ademáis o compositor da banda sonora debeu sufrir dun grande estrés polas posíbeis comparacións con Basil Poledouris e enche toda a metraxe de música intentando crear épica onde non a hai.

Coma sempre esto non servirá de nada, agora quereredes ir vela para comprobar por vós mesmo se é tan mala como digo. Eu xa vos aviso que o guionista pediu perdón, pero que Jason Momoa, o protagonista, inasequíbel ao desalento, escribiu un bosquexo do que podería ser o argumento dun posíbel segunda parte.

E si, hai ostias, sangue e tetas en 3D e nin así mellora a casa.

ifrit

Le tamén a crítica de: Uruloki.

Comments are closed

 

About Author

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum at arcu. Integer et risus. Morbi id tellus. Integer felis. Mauris malesuada, turpis vitae facilisis euismod, dui arcu adipiscing sem, eu vulputate leo ante in lacus. Sed porta accumsan lectus. Aenean ac sem. In consequat tempus velit. Phasellus leo enim, adipiscing a, egestas nec, pretium ut, pede. Mauris sollicitudin diam et mauris. Sed quis enim vel augue egestas lobortis. Etiam tempus ipsum vel neque.