"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)

É dificil para min agora mesmo escribir sobre este filme. Agora mesmo estou entre alegre, abraiado e triste. Comecemos pola sinopse: Drive é unha película sobre un especialista de Hollywood que durante as noites exerce de conductor en determinados roubos. En palabras do protagonista: “Se eu conduzo para ti, dame un lugar e unha hora. Eu douche unha ventá de cinco minutos, se algo pasa durante eses cinco minutos eu estou contigo pase o que pase. Se pasa fóra desa marxe, estás só. Eu non levo un arma: eu conduzo“. Con este monólogo do noso protagonista comeza Drive.

A secuencia que abre a película é absolutamente demencial. Un atraco, policías, un helicóptero da policía, catro derrapes, fuxida ‘in extremis’ e títulos de créditos. Neste punto xa te podes deixar levar porque non te despegarás na hora e media que resta de película. A trama, a pesar de que pode parecer moi próxima a películas do estilo To Fast To Furious, está tratada dunha forma moi delicada. Evidentemente, non pode faltar a trama amorosa na película, aínda que (e non digo máis para non spoilear), nesta ocasión non se rixe ás normas ás que estamos acostumados no cine de persecucións. En canto a actores, Ryan Gosling, ao que só coñecía de Crazy, Stupid, Love, sorprendeume moi gratamente encarnando a este heroe (?) cuxo nome non chegamos a coñecer. Un home inexpresivo, tímido, que ten un lado absolutamente escuro e tenebroso. De onde saíu? Por que fai o que fai? Son preguntas que non chegamos a coñecer, ao igual que apenas chegamos a coñecer nada do protagonista.

Deixoume sen palabras a elegancia do director Nicolas Winding Refn ao empregar o silencio e o oído subxectivo de cada personaxe nalgúns momentos da película. Algunhas secuencias rozan a máis pura beleza grazas a que, ironicamente, se nos priva de parte da escea. Igual que o son, o uso que fai dos planos slow-motion e os xogos coas sombras son para quitarse o sombreiro. Por outra banda, e como parte negativa, os efectos especiais parecéronme ás veces excesivamente cutres e mal logrados, así coma algúns planos detalles que me parecen innecesarios e desagradables.

Drive é unha película absolutamente recomendable se queredes gozar de persecucións, tiros e ostias respaldados cunha trama máis que decente. Coma bonus, dicir que a banda sonora escollida, maiormente música electrónica, dalle un ambiente irrepetible que deixa moi bo sabor de boca.

2 Comentarios

  1. by Diego Fernández, on Decembro 29 2011 @ 3:54 p.m.

     

    Eu vina onte e quedei abraiado. Encantoume, a banda sonora é sublime e a trama moi ben levada. Por momentos parece unha partida do GTA ou do Driver.

    Non coñecía a novela pero será de lectura obrigada este ano.

  2. by A secuela de Blade Runner é prioritaria para Alcon Entertainment | CINEMA FRIKI, on Xaneiro 2 2012 @ 3:26 p.m.

     

    […] Agora só queda agardar dous meses para seguir coñecendo as novidades sobre Blade Runner 2. E que mellor forma de agardar que botando un ollo ás últimas recomendacións de Cinemafriki? Zarkoor e Drive. […]

Comment RSS

 

About Author

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum at arcu. Integer et risus. Morbi id tellus. Integer felis. Mauris malesuada, turpis vitae facilisis euismod, dui arcu adipiscing sem, eu vulputate leo ante in lacus. Sed porta accumsan lectus. Aenean ac sem. In consequat tempus velit. Phasellus leo enim, adipiscing a, egestas nec, pretium ut, pede. Mauris sollicitudin diam et mauris. Sed quis enim vel augue egestas lobortis. Etiam tempus ipsum vel neque.