"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)

CurtasArchives for category

Co gallo de comezar o 2012 temos en exclusiva o trailer da curtametraxe que a Tropa Korriban: Star Wars Galicia rodou este verán.  A Tropa Korriban é a primeira asociación de Star Wars en Galicia de caracterizacións dos personaxes da saga de George Lucas, co único propósito de realizar actos conxuntos, considerando un privilexio colaborar en actividades educativas, lúdicas e culturais dentro de toda a comunidade galega.

Aquí tedes o trailer.

Estrea da curta na Revista da TVG.

NINNOPHONO, unha curtametraxe de Antiheroe

Ninnophono é unha pequena curtametraxe obra de Antiheroe (Ángel de Franganillo) e que conta a historia dun neno robot que reproduce vinilos na súa cabeza e da súa mascota altofalante.

Aquí podedes ver esta curta curta, pero na que se poden ver moitos detalles das habilidades do seu autor.

A curta de Alberto Vázquez pre-seleccionada para os Oscar

A curtametraxe Birdboy (2010) de Alberto Vázquez e Pedro Rivero gañou o premio á mellor curtametraxe de animación no Foyle Film Festival de Derry (Irlanda do Norte) acadando desta maneira a súa pre-clasificación para os Oscar.

A curta de animación está baseada na banda deseñada de Alberto Vázquez Psiconautas (2006, Astiberri) e ten o seguinte argumento:

“A pequena Dinki comeza un novo día camiñando cara a escola co seu querido pai, pero un terríbel accidente de traballo vai cambiar a vida dos habitantes da illa para sempre. Agora, o destino de Dinki podería estar nas mans do seu excéntrico amigo Birdboy, un rapaz introvertido e sen raíces que se agocha no monte, abandonado ás súas fantasías”.

No blogue de Alberto Vázquez podedes ver imaxes da curta.

Rematan Curtocircuito e Amal e comeza Cineuropa

O outono é o tempo do cinema en Compostela. Curtocircuito, Amal e Cineuropa. Tres festivais que cos anos van gañando experiencia e calidade ofrecen ó público da cidade e arredores unha extensa oferta de cinema do máis variado.

curtocircuito 2008

Fai dúas semanas remataba o V Festival de Curtametraxes de Santiago de Compostela, Curtocircuito 2008 e estes foron os gañadores:

O festival segue medrando e este ano ofrecéronos máis filmes que nunca e varias actividades paralelas (un mercado audiovisual, cursiños, etc.) afianzándose inda máis como un referente no mundo das curtametraxes.

A gala de clausura e entrega de premios estivo ben. Como as boas curtametraxes tivo a duración xusta, unha boa banda sonora da man de coñecidos músicos da cidade (Quim Farinhas, etc.) e foi presentada/animada pola xente de Pistacatro. Ademáis puidemos ver a montaxe final do gañador do Premio Compostela Plató, A Princesa Alegría, un conto sobre a ledicia e a tristura, o mundo dos soños e as vidas perdidas, nunha combinación de imaxen real e animación ó máis puro estilo libro de contos infantil. Quizais demasiadas ideas en tan pouco tempo, haberá que ver máis cousas deste rapaz e a súa xente. E para rematar pinchos e música non Rúa Vella. Eu fun, comín rápido e correndo ó concerto de Nacho Vegas e Christina Rosenvinge na Sala Capitol. Todo moi rico.

Amal 2008

E sen tempo para coller folgos chegou o Euroarab Film Festival, Amal 2008 outro festival pequeno que segue medrando e sendo referencia no seu eido. Documentais, curtametraxes e filmes chegados dende todos os puntos do mundo árabe e as súas sucursais noutros paises que se complementan tamén con actividades paralelas coma cursos ou degustacións.
Aquí vos queda o palmarés:

  • Premio á mellor longametraxe: Waiting for Pasolini de Daoud Aoulad Syad
  • Premio ó mellor documental: A Jihad for Love de Parvez Sharma
  • Premio ó mellor director: Alain Gomis por Andalucía
  • Premio á mellor curtametraxe documental: Borderlands de Sawsan Darwaza
  • Premio á mellor actriz: Elvira de Armiñan por Bajo el mismo cielo
  • Premio ó mellor actor: Samir Guesmi por Andalucía
  • Premio TVG: La Maison Jaune de Amor Hakkar
  • Premio especial do público: La caravana del manuscrito Andalusí de Lidia Peralta García

Eu puiden ver tres filmes e comprobar a distinta forma que temos de ver o mundo nalgúns aspectos, inda que só sexa na velocidade do tempo. Vin Ahlaam de Mohamed Al-Daradji, unha crúa historia na que a vida de tres personaxes crúzanse dende a I Guerra do Golfo ata o comezo da II Guerra do Golfo nun psiquiátrico. Un drama sen miramentos que nos achega ó que foi algún día Iraq e nos deixa sen fala co sen sentido da guerra. Tamén vin a premiada por dúas veces Andalucía, que conta a historia de Yacine, un mozo francés de orixe magrebí que vai pola vida facendo as cousas á súa maneira e buscándose a si mesmo e ás súas raices. Un filme cheo de surrealismo e mistura de vitalismo e pesimismo cun ritmo peculiar. E para rematar vin a tamén premiada La Maison Jaune, un calmado relato de dor, amor, ilusión, esperanza, ledicia, familia e morte. Seguramente estea equivocado e inda que gustei dalgunhas cousas destes filmes sempre me queda a idea que nestes paises sempre se fai o mesmo tipo de cinema. Para cando en Amal unha como Hell’s Ground?

Cineuropa 2008

E mañá mesmo comeza a XXII edición de Cineuropa! Un mes enteiro vendo cinema! E perdoade que non vos conte máis pero xa sabedes que o programa sempre sae a última hora e inda o estou a ler. Pero podedes as miñas opinións nas colaboracións que irei escribindo durante o festival no xornal GZNación.

Vémonos nas salas!

* Búscanse colaboradores para O blog non-oficial de Cineuropa. Contactar polas canles de costume.

Awakening Zombies

O alicantino Sr. Guijarro mándanos spam de calidade para promocionar a súa curta Awakening Zombies, unha modesta producción chea de sangue, sadomaso e lendas urbanas.

Esperamos ter pronto máis novas sobre os próximos traballos deste dexenerado amante do gore e da Troma.



Batman: Gotham Knights é a serie de curtas de animación que acompañarán a estrea de The Dark Knight e poranse directamente á venda en DVD. Rollo Animatrix.

Porto. Día 6

Isto vai rematando, pero non deixamos de comer. A media manhá probei un dos centos de pasteis que se poden probar nos centos de pastalarías da cidade e estaba bo. E para comer de novo sopa de verduras e spaguettis con polo e chícharos (menudo invento da cocinheira. O polo estaba partido en anacos grandes). Eu quería probar uns rijões, mais non lles quedaban. Todo isto no Restaurante Central dos Clérigos.

Curtametraxes portuguesas de animación. Mostra dunha ducia de curtas da Casa da Animação. Algunha cousa curiosa e moito prescindíbel. Quedo con O Elefante, de Nuno Beato; unha curta de 38 segundos en plastilina, e Jantar em Lisboa, de André Carrilho, cunha animación atractiva e unha historia de amor con toques de ciencia ficción.

Visitor Q. Podería escribir moito sobre Takeshi Miike, case escribir un libro para describir a este director xaponés, mais vouno aforrar e direi que unha vez máis superoume. Direi que o filme é repugnante e aquí vos deixo unha lista do que podedes ver: incesto pai-filla (presumibelmente menor), violencia gratuita, maltrato á nai por parte do fillo, abusóns do instituto agreden ó fillo e intimidan á familia con fogos de artificio e petardos ata case queimar a casa, a nai é heroinómana, necrofilia, sexo con merda polo medio, o pai é vexado analmente no traballo, a nai é prostituta, violación pai-filla, xiringamento de calostro e rapaces asasinados brutalmente.

No comment.

Evil Aliens. Gore do de toda a vida. O equipo do programa de televisión Weird Worlde trasládase a unha illa do País de Gales para facer unha reconstrucción dunha granxeira embarazada por extraterrestres. Alí descubrirán que a historia é real e que os aliens non venhen en son de paz nin fan aquilo de “longa vida e prosperidade”. Así que podemos disfrutar dun menú completo de gore con todo tipo de cortes e mutilacións con todo tipo de material agrícola, sangue, berros, mulleres gostosas, sangue, mutilacións, sangue, sexo con extraterrestres… De todo, como en botica.

O filme amósanos como novidade o enfrontamento entre os malvados aliens e os garrulos granxeiros galeses que nin sequera falan inglés (de feito cuspen ó chan cando o escoitan nombrar)

Wolfhound. Non quero extenderme. Escribirei o que punha o programa: «Um grande guerreiro, Wolfhound, é o último homem da tribo dos Grey Dogs. Após ter escapado da morte certa, Wofhound tem un desejo só – vingança. Aceita servir de protector de Elen, a princesa de Galirad e numa viagem perigosa, cheia de mistérios. Na linha de “Lord of the Rings” com a habitual espectacularidade russa.» Eu máis ben diría “o filme dun ruso que viu O Senhor dos Aneis”… Mimadrinha! 136 minutos alí pegados aguantando un pastiche que polo menos serviu para botar unhas risas.

Antes puidemos ver un par de curtas: Shut-eye Hotel, de Bill Plympton, da que gustei, e Occupations, unha curta de Lars Von Trier feita por encargo e da que non contarei nada para que fiquedes tan sorprendidos coma min.

Notas:

Entrevistas realizadas con éxito en dúas sesións de 20 minutos que poderedes disfrutar en breve no primeiro falangullo de CINEMA FRIKI.

O Porto perdeu contra o Schalke 04 nos penaltis. Non se rexistraron incidentes graves mais os alemáns non me deixaron durmir, toda a noite de festa e acordaron pronto a falar nese idioma tan desagradábel e con esas voces estilo trompetas de Xericó.

Porto. Día 5

Levo dous días de peregrinaxe polos principais centros de adoración consumista: Fnac, MediaMarket, Central de Cómics… e conseguín sair sen mercar nada (e andar moito). A comida deste día foi sinxela: salchichas frescas cubertas con queixo fundido e patacas fritidas nun local preto da Central de Cómics. E de cea unha hamburguesa non moi alá no bar da policía que patrulla a Praça da Liberdade e arredores.

The Ferryman. (ou Caronte does the Fiji Islands) O subtítulo é meu. Dúas parellas pasan as vacacións nun iate propiedade dunha parella local de viaxe a Fidxi. A pesar dalgúns pequenos roces entre eles todo parece perfecto ata que atopan un náufrago nun barco en medio dun neboeiro. E a partir de aí temos sangue, violencia e un argumento curioso que dá lugar a situacións impensabeis ó principio do filme. Estou entre darlle o suspenso ou o aprobado raspado.

The Record.  Un grupo de amigos vai de vacacións á montanha. Unha vez alí gástanlle unha broma pesada a un deles para gravar un video e “ser los putos amos de internet”, mais a cousa non sae ben e o mozo morre. Para non estragar as súas vidas e as súas posibilidades de entrar na universidade deciden facer un pacto de silencio e enterrar o corpo. Fan un buraco, botan o corpo, déixanlle a cinta no peto e préndenlle lume. Pero mira ti que o mozo non estaba morto, sae correndo e cae por un precipicio. Pero isto non era un filme de medo? Cando xa se esquezeran de todo un desconhecido empeza a ameazalos, perseguilos e matalos un a un. A vinganza está servida.

Cuns vimbios que xa deron bos resultados noutras ocasións podería ter sido moito mellor.

Ellos robaron la picha de Hitler. Humor descerebrado espanhol. Uns obreiros atopan o membro viril de Hitler e un dos maiores xenios científicos do III Reich, o doutor Weissman, fai que catro skinhead vai ata Berlín para roubala e así poder implantala nun ario vivo e traer de novo á vida ó Führer. A cousa non será sinxela pois intentarán facelos fracasar a Sociedade Secreta para a Destrucción do Macho, sociedade de féminas que colecciona os penes dos maiores persoeiros da historia, Ghandi, Kennedy, Alexandro Magno…

Dirixida por Peter Temboury ó filme non se lle pode pedir máis que boas risas e iso consígueo. E tetas, que para iso é un filme espanhol.

La habitación de Fermat. Todos sabemos de que vai o filme que xa foi estrenado en Galicia, mais coido que poucos a viron. Craso erro!! O filme está moi ben, mantendo a tensión e a intriga en todo momento. Moitos quererían facer unha ópera prima así.

E antes deste puidemos ver RedRojo, unha curta colombiana que é un xenial conto no que un neno tira dos fíos que atan a cidade e todas as cousas. Os curtametraxistas seguen a darnos esperanzas nisto do cinema e de vez en cando podemos ver unha luz ó final do túnel.

E non falo máis destes dous filmes porque hoxe espero poder falar cos seus autores. Entrevista en CINEMA FRIKI!

No deportivo máscase a traxedia. Levamos varios días con xente que só ten unha camisola a dar voltas pola cidade. Son os seguidores do Schalke 04 que esta noite xoga contra o FC Porto na Copa da UEFA. Na minha pensión hai uns cantos. Que non pase nada.

Estou de vacacións, así que durmo ata tarde. Paseo, recollo as entradas do día seguinte e vou comer. Hoxe toca carne, Entrecosto con patacas fritidas nun local xusto enfronte do cine Sá de Bandeira. Rico, boa cantidade e bo prezo. Xa lle empezo a coller o xeito a esta comida.

Natural city. Pesadísimo filme de ciencia ficción e romanticismo. A finais do século XXI os robots son idénticos ós humanos e reproducen os seus sentimentos e actitudes á perfección. O problema é que tenhen caducidade e unha curta vida. Un policia de moral laxa namora dun destes robots e fará todo o posíbel para que a súa namorada non morra. Por outro lado unos cyborgs militares descontrolados atacan un banco de ADN non se sabe con que fin.

Un filme con boas doses de ciencia ficción, acción e sangue e romanticismo, mais falla no ritmo e nalgunha cousa máis e ó final faise pesada de máis. Unha outra oportunidade do cinema coreano perdida. (Tamén penso que o filme é moi do gusto e do estilo que se fai por esas terras)

Hell’s Ground. Gore pakistaní. Como vos quedou o corpo? Pois si, alí estaban os produtores do primeiro filme gore de Pakistán. Agardan que sexa o principio dalgo e só o final do bo gusto no país. Unha moi decente historia de adolescentes que minten na casa para ir ver un concerto. Alugan unha camioneta e polo caminho atopan campensinos zombis, un ermitanho vampiro e un asasino con burka e un esmagacabezas. Sangue, malas ideas e conversas de manual. Ó final non fai outra cousa que trasladar paso a paso as características do american gothic a Pakistán cun par de actualizacións. Para a próxima agardamos verdadeiro pakistan gothic (ou algo peor)

Mother of Tears. Final da triloxía do mestre Darío Argento ca súa filla, Asia Argento, como protagonista. Non vos vou mentir. A Argento foiselle a cabeza ou no se toma en serio a si mismo. O filme é un continuo despropósito, un detrás do outro, e ó final os protagonistas rin cunha sonora gargallada. Sen dúbida algunha rin do público.

A historia: Fóra dun cemiterio atopan uns restos pagáns que ó ser manipulados espertan á Nai das Bágoas, a derradeira de tres poderosísimas bruxas (as outras dúas morreron nos dous anteriores filmes, of course) que convoca a tódalas bruxas do mundo para destruir Roma.

Para moi moi fans de Argento ou para botar unhas boas risas. O mellor, o mono.

Antes disto puidemos ver dúas curtas moi distintas entre elas. A primeira (en estrea europea co director recén chegado do Canadá), Peekers, unha inquietante historia de ladróns de corpos; e a segunda, Found Objects, un surrealista conto mudo (mais con son) no que non se sabe moi ben o que está a pasar. A ambientación, os decorados, os efectos, os actores, todo, está moi coidado.

E para finalizar dous apuntamentos:

A Galiza máis cultural segue invadindo Porto, desta volta tócalle o turno ó Play-Doc de Tui, que ten a cidade invadida de cartaces e un día destes fan a presentación na Fnac.

O outro é un apuntamento deportivo. Onte tivo lugar o derby, Sporting – Benfica. Resultado final 1 – 1, o Benfica saiu ganhador.

Teaser tráiler de Santiago de Sangre

Na páxina oficial da curta podemos ver unha avance desta nova obra do director F. Calvelo.

Sinopse: A historia situanos na cidade de Santiago de Compostela, convertida nunha cadea secreta para vampiros, onde un recluso, Gabriel, goza dunha inusual liberdade torturando humanas inocentes en busca da pureza.

Influencias: Suehiro Maruo, Abel Ferrara e David Lynch.

Unha vez máis non nos queda outra que repetir que a esperanza do cinema está nas curtas.

Vía Tierras de Cinefagia

E de agasallo a última curta de Ozo, que non presentamos no seu momento: Auga.

O On & Off de Ribadeo acollerá a rodaxe da curta máis rápida do audiovisual galego.

O venres 3 de agosto comezará en Ribadeo a rodaxe de “Límite 12h.” unha curtametraxe que supera tódolos límites de velocidade, xa que está concebida para ser escrita, preproducida, rodada, montada, publicitada, exhibida e presentada a un festival de curtas nun tempo de 12 horas.

O proxecto que se desenvolverá integramente dentro do marco do Festival On & Off de Ribadeo estará escrito e dirixido por Marcos Nine e contará coa participación de Quique Batet na producción, Ximena Losada como encargada da difusión, Martín Vázquez no son e Fran X. Rodríguez na montaxe e a postproducción.

O argumento de “Límite 12h”. está a medio camiño entre o ducumental e a performance, xa que a curta contará xustamente como produce unha curtametraxe contrareloxo. Así cada unha das secuencias do filme estarán marcadas polas incidencias reais que tiveron os seus protagonistas para poder ilustralas nesta curta.

O inicio da producción está previsto para as 19.00h. do venres día 3 de agosto e terá que estar entregada á organización do festival antes das 12.00h. do sábado día 4 para poder entrar a concurso.

Que o futuro do cinema pasa po-la curtametraxe é algo que hoxe en día xa ninguén discute. A tódo-los niveis (experimetal, argumental, calidade, etc.) é no eido das curtametraxes onde o cinema segue a bulir como unha fábrica de soños e non como unha fábrica de cartos, remakes, refritidos, onanismo e outras historias que trufan a escena actual do cinema (non só comercial). Mentras “a industria” loita contra internet, as curtas fan desta o seu medio natural de nacemento, vida e reprodución. Sen dúbida dúas formas moi distintas de entender isto do cinema.

É neste panorama no que en Galicia agroman iniciativas relacionadas cas curtas case en tóda-los recunchos: Curtocircuito (Santiago), Curtas na Rede (internet), CurtasGZ (Pontevedra), Festival de Cans (Porriño), Certame Audiovisual de Vilagarcía (Vilagarcía de Arousa), Nada sobre nós sen nós (Boiro) e o que se está a celebrar agora mesmo, o On & Off de Ribadeo.

E é nesta última cita na que un dos colaboradores de CINEMA FRIKI vai levar a cabo esa idea tola que tedes relatada máis arriba (por algún sitio xa falan de facer unha rodaxe paralela dunha de zombis)

Dende aquí queremos darlle-lo noso apoio a todos eles, tanto ó seu traballo anterior como a tóda-las súas novas iniciativas e propostas que renovan e enriquecen (isto parece un anuncio de pastillas de caldo) o panorama do audiovisual galego e fan un pouquiño máis grande esa tolemia de soñadores para soñadores que é o cinema (e máis se é amateur)

No bló do proxecto poderedes seguir hora a hora o desenvolvemento, fotos, anécdotas e pronto o produto final.

O pasado martes 24 de xullo, coincidindo coa véspera do dí­a do Apóstolo, deu comezo a preprodución por parte dePerro Verde Films e Black Marí­a Producciones da curtametraxe Santiago de Sangre. Trátase dun novo proxecto do director F. Calvelo (Con tu cara, Crisá¡lida, Go’ el) a partir dun guión de Raúl Valcárcel, a historia ten lugar en Santiago de Compostela, cunha estética fortemente inspirada nos inquedantes debuxos do mangaka xaponés Suehiro Maruo e na arquitectura da cidade. Recentemente, o proxecto ven de recibir o apoio da Consellerí­a de Cultura e Deporte. A rodaxe terá lugar antes de remata-lo ano, en formato de alta definición e posterior kinescopado, e actualmente atópase na busca do reparto principal e do equipo técnico.

Vía Tierras de cinefagia

BatCurtametraxes


Estreamos a sección de curtas cun personaxe que non deixa de dar que falar, Batman. O Señor da Noite ten milleiros de seguidores incondicionais pouco ou nada contentos ca maioría das súas adaptación cinematográficas. As novas tecnoloxías e unha grande cantidade de creatividade e bo facer permiten ós insatisfeitos seguidores ver novas adaptacións que en poucos minutos son capaces de atrapa-la esencia do home morcego.
Sen necesidade de grandes cantidades de diñeiro estas dúas curtametraxes son un exemplo para calquera director ou guionista que se enfronte á tarefa de adaptar un personaxe da banda deseñada á gran pantalla. Esperemos que tomen nota.
A primeira curtametraxe que recomendamos é Batman Dead End, dirixida por Sandy Collora, reputado realizador de efectos especiais nas máis espectaculares produccións de Hollywood.
E a segunda curta é Batman: New Times (Batman: Novos Tempos). Coa participación de actores de grande sona mundial como Adam West, Mark Hamill, Courtney Thorne-Smith e Dick Van Dyke.

 

About Author

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum at arcu. Integer et risus. Morbi id tellus. Integer felis. Mauris malesuada, turpis vitae facilisis euismod, dui arcu adipiscing sem, eu vulputate leo ante in lacus. Sed porta accumsan lectus. Aenean ac sem. In consequat tempus velit. Phasellus leo enim, adipiscing a, egestas nec, pretium ut, pede. Mauris sollicitudin diam et mauris. Sed quis enim vel augue egestas lobortis. Etiam tempus ipsum vel neque.