"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)

Archives for Festivais category

Os días 21, 22 e 23 de decembro de 2011, levaranse a cabo ás  XI Xornadas “Mostra de Curtametraxes”, comezadas no ano 2001 con grande interese do público en xeral. Nestes días amosaranse curtametraxes e creacións de cineastas, case que sempre noveis, e con especial atención aos cineastas galegos e galegas en especial.

O obxectivo é dar a coñecer a un público amplo a calidade e variedade das curtametraxes, sobre todo das galegas. Estas xornadas están a converterse nun referente, por ser un esforzo realizado para divulgar a produción de curtametraxes, que en moitos casos fica agochada. Trátase de acceder a unha parte do audiovisual que atesoura gran calidade.

Para a inscrición no certame, debedes completar unha ficha cos datos da curta para enviar xunto co DVD do curto. Para máis información, visitade o blog do Ateneo Ferrolán.

Vía: Ateneo Ferrolán

Reproducimos aquí un escrito que subscribimos por completo e no que desde o blogue Acto de primavera fan unha defensa dos festivais de cinema.

Defensa dos festivais de cinema

Os festivais de cinema son eventos fundamentais para o desenvolvemento e coñecemento das prácticas cinematográficas. Representan un punto de encontro entre películas, cineastas, público e crítica e convértense en plataformas para sacar á luz os debates máis actuais, as propostas máis arriscadas e iconoclastas, os creadores máis insubornábeis. Os festivais son útiles en canto funcionan coma pezas esenciais nun circuíto de distribución e exhibición alternativo ás esixencias comerciais máis totalizadoras.

Todos somos conscientes do difícil contexto que estamos a vivir. A crise económica parece minar o resto dos valores da nosa sociedade e os recortes están a condicionar unha morea de proxectos en favor dun suposto equilibrio orzamentario. A falta de recursos está a afectar directamente ao sector cultural, ámbito no que se aplican sistemáticas políticas de derrubo que cortan dunha maneira drástica proxectos cuxa xestación requiriu moitos anos.

Nos últimos tempos vemos como a actividade cinematográfica está máis sacudida que nunca pola incerteza, e probablemente os que máis o sofren sexan os festivais de cinema. Foron moitas as alarmas que saltaron en todo tipo de festivais, dos máis veteranos aos máis novos, até que finalmente os malos agoiros se fixeron realidade coa ameaza de suspensión do Punto de Vista de Pamplona, un dos de maior prestixio no campo do cinema de non-ficción a escala mundial.

Con esta carta de defensa dos certames cinematográficos queremos lembrar o seu carácter de baluartes culturais imprescindíbeis, e por iso pedimos aos responsábeis dos distintos gobernos que non executen políticas agresivas nin tomen decisións irreversíbeis e que procuren atopar, en colaboración cos equipos dos distintos festivais, fórmulas axustadas a estes tempos de carencia que exclúan a súa total desaparición.

Galicia, 22 de setembro de 2011

Xurxo González, Martin Pawley e José Manuel Sande

Premios Fantasporto 2011

O 31ª edición do Fantasporto chega mañá ó seu final, despois de dúas semanas cheas do último en cinema fantástico e de terror e revisións de materiais clásicos.

Mañá domingo poderanse ver no Teatro Rivoli algunhas das gañadoras desta edición que se fixeron públicas hoxe. Aquí tedes o palmarés:

  • Mellor Filme: Zwart water (Two Eyes Staring, 2010, Elbert van Strien)
  • Premio especial do xurado: Srpski film (A Serbian Filme, 2010, Srdjan Spasojevic)
  • Mellor director: Kim Jee-won, por Akmareul boatda (I Saw The Devil, 2010)
  • Mellor actor: Axel Wedekind, por Iron Doors (2010, Stephen Manuel)
  • Mellor actriz: Seo Yeong-hie, por Kim Bok-nam salinsageonui jeonmal (Bedevilled, 2010, Yang Chul-soo)
  • Mellor guión: Elbert van Strien e Paulo van Vliet, por Zwart water (Two Eyes Staring, 2010, Elbert van Strien)
  • Mellores FX: La herencia Valdemar II: La sombra prohibida (2010, José Luis Alemán)
  • Mellor curtametraxe: Brutal Relax (2010)

Gracias á xente de Scifiworld por estar aí e ternos tan ben informados.

Do 3 ó 9 de maio celébrase en Bilbo o cada vez máis interesante Festival de Cinema Fantástico de Bilbo.

Na páxina web do festival poderedes consultar programación e actividades.

Violentos emigrantes mexicanos nos EUA, problemas familiares no Xapón, unha comedia casaca, un neno con ás, historias cruzadas sobre un asasino en serie, terrorismo en Irlanda, unha cabeza reducida e nenos que dan moito medo. Este é o menú que vos propoño.

Seguir lendo [+]

La mujer sin piano

Carmen Machi disfrazada de Berta Ojea pasea de noite por Madrid. Que non vos parece interesante abondo? Pois iso contado despaciño despaciño é o que podedes atopar neste novo filme de Javier Rebollo.

Seguir lendo [+]

Chega Cineuropa

Chega o outona a Compostela e con el o frio, a chuvia, as catarreiras, as castañas e unha cita imperdíbel para os cinéfilos (e en menor medida para os cinefagos): Cineuropa.

E para empezar nada mellor que un repaso rápido ó programa (que este ano haberá que gardar con coidado que vale 0’50 ouros)

Para empezar imos cas novidades non cinematográficas:

Seguir lendo [+]

Como o ano pasado podedes seguir os comentarios de ifrit sobre Cineuropa no xornal GZnación.

JCVD

A quen non lle gusta unha peli de Jean-Claude Van Damme de vez en cando? (Os que digan que non que vaian desfilando…)

JCVD é un filme no que o propio Van Damme interprétase a si mesmo representando a súa propia vida ficticia. Mais a pregunta que vos estades facendo é «pega o ‘ventilador belga’ as súas famosas patadas?» E a resposta é: «pois claro que si!»

Segue lendo en GZnación [+]

La Buena Nueva

Non o ides crer! O outro día fun ver un filme español da Guerra Civil! Sorprendidos, eh?

Segue lendo en GZnación [+]

Nun mundo no que Luís Tosar non é un contrabandista colombiano de corenta anos, senon un dandi de trinta e tres que vive coa súa nai, todo pode pasar. E de aí para diante.

Segue lendo en GZnación [+]

ifrit en Cineuropa

ifrit

Non é que sexa a primeira vez que vou ir ó festival Cineuropa, mais este ano vai ser un pouco máis intenso gracias á xente de GZNación que me acreditaron para que escriba no xornal.

E aquí vai o meu primeiro escrito:

Nin presentacións nin nada. Vou comezar cun aviso. Eu vexo todo tipo de cinema, máis do que máis gusto é do cinema de xénero e máis concretamente daquel máis extremo (sexa as que sexan as fronteiras). Así que se non coincidimos en gustos non te preocupes, isto só son opinións e seguramente esteas equivocado.

O resto en GZNación… [+]

Vémonos nas salas! Non deixedes de comentar!

O outono é o tempo do cinema en Compostela. Curtocircuito, Amal e Cineuropa. Tres festivais que cos anos van gañando experiencia e calidade ofrecen ó público da cidade e arredores unha extensa oferta de cinema do máis variado.

curtocircuito 2008

Fai dúas semanas remataba o V Festival de Curtametraxes de Santiago de Compostela, Curtocircuito 2008 e estes foron os gañadores:

O festival segue medrando e este ano ofrecéronos máis filmes que nunca e varias actividades paralelas (un mercado audiovisual, cursiños, etc.) afianzándose inda máis como un referente no mundo das curtametraxes.

A gala de clausura e entrega de premios estivo ben. Como as boas curtametraxes tivo a duración xusta, unha boa banda sonora da man de coñecidos músicos da cidade (Quim Farinhas, etc.) e foi presentada/animada pola xente de Pistacatro. Ademáis puidemos ver a montaxe final do gañador do Premio Compostela Plató, A Princesa Alegría, un conto sobre a ledicia e a tristura, o mundo dos soños e as vidas perdidas, nunha combinación de imaxen real e animación ó máis puro estilo libro de contos infantil. Quizais demasiadas ideas en tan pouco tempo, haberá que ver máis cousas deste rapaz e a súa xente. E para rematar pinchos e música non Rúa Vella. Eu fun, comín rápido e correndo ó concerto de Nacho Vegas e Christina Rosenvinge na Sala Capitol. Todo moi rico.

Amal 2008

E sen tempo para coller folgos chegou o Euroarab Film Festival, Amal 2008 outro festival pequeno que segue medrando e sendo referencia no seu eido. Documentais, curtametraxes e filmes chegados dende todos os puntos do mundo árabe e as súas sucursais noutros paises que se complementan tamén con actividades paralelas coma cursos ou degustacións.
Aquí vos queda o palmarés:

  • Premio á mellor longametraxe: Waiting for Pasolini de Daoud Aoulad Syad
  • Premio ó mellor documental: A Jihad for Love de Parvez Sharma
  • Premio ó mellor director: Alain Gomis por Andalucía
  • Premio á mellor curtametraxe documental: Borderlands de Sawsan Darwaza
  • Premio á mellor actriz: Elvira de Armiñan por Bajo el mismo cielo
  • Premio ó mellor actor: Samir Guesmi por Andalucía
  • Premio TVG: La Maison Jaune de Amor Hakkar
  • Premio especial do público: La caravana del manuscrito Andalusí de Lidia Peralta García

Eu puiden ver tres filmes e comprobar a distinta forma que temos de ver o mundo nalgúns aspectos, inda que só sexa na velocidade do tempo. Vin Ahlaam de Mohamed Al-Daradji, unha crúa historia na que a vida de tres personaxes crúzanse dende a I Guerra do Golfo ata o comezo da II Guerra do Golfo nun psiquiátrico. Un drama sen miramentos que nos achega ó que foi algún día Iraq e nos deixa sen fala co sen sentido da guerra. Tamén vin a premiada por dúas veces Andalucía, que conta a historia de Yacine, un mozo francés de orixe magrebí que vai pola vida facendo as cousas á súa maneira e buscándose a si mesmo e ás súas raices. Un filme cheo de surrealismo e mistura de vitalismo e pesimismo cun ritmo peculiar. E para rematar vin a tamén premiada La Maison Jaune, un calmado relato de dor, amor, ilusión, esperanza, ledicia, familia e morte. Seguramente estea equivocado e inda que gustei dalgunhas cousas destes filmes sempre me queda a idea que nestes paises sempre se fai o mesmo tipo de cinema. Para cando en Amal unha como Hell’s Ground?

Cineuropa 2008

E mañá mesmo comeza a XXII edición de Cineuropa! Un mes enteiro vendo cinema! E perdoade que non vos conte máis pero xa sabedes que o programa sempre sae a última hora e inda o estou a ler. Pero podedes as miñas opinións nas colaboracións que irei escribindo durante o festival no xornal GZNación.

Vémonos nas salas!

* Búscanse colaboradores para O blog non-oficial de Cineuropa. Contactar polas canles de costume.

Porto. Día 6

Isto vai rematando, pero non deixamos de comer. A media manhá probei un dos centos de pasteis que se poden probar nos centos de pastalarías da cidade e estaba bo. E para comer de novo sopa de verduras e spaguettis con polo e chícharos (menudo invento da cocinheira. O polo estaba partido en anacos grandes). Eu quería probar uns rijões, mais non lles quedaban. Todo isto no Restaurante Central dos Clérigos.

Curtametraxes portuguesas de animación. Mostra dunha ducia de curtas da Casa da Animação. Algunha cousa curiosa e moito prescindíbel. Quedo con O Elefante, de Nuno Beato; unha curta de 38 segundos en plastilina, e Jantar em Lisboa, de André Carrilho, cunha animación atractiva e unha historia de amor con toques de ciencia ficción.

Visitor Q. Podería escribir moito sobre Takeshi Miike, case escribir un libro para describir a este director xaponés, mais vouno aforrar e direi que unha vez máis superoume. Direi que o filme é repugnante e aquí vos deixo unha lista do que podedes ver: incesto pai-filla (presumibelmente menor), violencia gratuita, maltrato á nai por parte do fillo, abusóns do instituto agreden ó fillo e intimidan á familia con fogos de artificio e petardos ata case queimar a casa, a nai é heroinómana, necrofilia, sexo con merda polo medio, o pai é vexado analmente no traballo, a nai é prostituta, violación pai-filla, xiringamento de calostro e rapaces asasinados brutalmente.

No comment.

Evil Aliens. Gore do de toda a vida. O equipo do programa de televisión Weird Worlde trasládase a unha illa do País de Gales para facer unha reconstrucción dunha granxeira embarazada por extraterrestres. Alí descubrirán que a historia é real e que os aliens non venhen en son de paz nin fan aquilo de «longa vida e prosperidade». Así que podemos disfrutar dun menú completo de gore con todo tipo de cortes e mutilacións con todo tipo de material agrícola, sangue, berros, mulleres gostosas, sangue, mutilacións, sangue, sexo con extraterrestres… De todo, como en botica.

O filme amósanos como novidade o enfrontamento entre os malvados aliens e os garrulos granxeiros galeses que nin sequera falan inglés (de feito cuspen ó chan cando o escoitan nombrar)

Wolfhound. Non quero extenderme. Escribirei o que punha o programa: «Um grande guerreiro, Wolfhound, é o último homem da tribo dos Grey Dogs. Após ter escapado da morte certa, Wofhound tem un desejo só – vingança. Aceita servir de protector de Elen, a princesa de Galirad e numa viagem perigosa, cheia de mistérios. Na linha de «Lord of the Rings» com a habitual espectacularidade russa.» Eu máis ben diría «o filme dun ruso que viu O Senhor dos Aneis»… Mimadrinha! 136 minutos alí pegados aguantando un pastiche que polo menos serviu para botar unhas risas.

Antes puidemos ver un par de curtas: Shut-eye Hotel, de Bill Plympton, da que gustei, e Occupations, unha curta de Lars Von Trier feita por encargo e da que non contarei nada para que fiquedes tan sorprendidos coma min.

Notas:

Entrevistas realizadas con éxito en dúas sesións de 20 minutos que poderedes disfrutar en breve no primeiro falangullo de CINEMA FRIKI.

O Porto perdeu contra o Schalke 04 nos penaltis. Non se rexistraron incidentes graves mais os alemáns non me deixaron durmir, toda a noite de festa e acordaron pronto a falar nese idioma tan desagradábel e con esas voces estilo trompetas de Xericó.

CINEMA FRIKI estivo no Fantasporto 2008. 28 Festival Internacional de Cinema do Porto.

Aquí tedes un limiar coas entradas do diario zinéfago-gastronómico do evento | Veja aquí!

Porto. Día 2.

Porto. Día 2 (bis). (The Eye 10, Presumptes Implicats, Triangle)

Porto. Día 3. (Natural City, Mother of Tears, Hell’s Hound)

Porto. Día 4. (Mirror, Dark Corners, Cannibal, The Musical)

Porto. Día 5. (The Ferryman, The Record, Ellos robaron la picha de Hitler, RedRojo, La Habitación de Fermat)

Porto. Día 6. (Curtametraxes de animación portuguesas, Visitor Q, Evil Aliens, Wolfhound)

Porto. Conclusión + entrevistas. (Pendente de edición)

Levo dous días de peregrinaxe polos principais centros de adoración consumista: Fnac, MediaMarket, Central de Cómics… e conseguín sair sen mercar nada (e andar moito). A comida deste día foi sinxela: salchichas frescas cubertas con queixo fundido e patacas fritidas nun local preto da Central de Cómics. E de cea unha hamburguesa non moi alá no bar da policía que patrulla a Praça da Liberdade e arredores.

The Ferryman. (ou Caronte does the Fiji Islands) O subtítulo é meu. Dúas parellas pasan as vacacións nun iate propiedade dunha parella local de viaxe a Fidxi. A pesar dalgúns pequenos roces entre eles todo parece perfecto ata que atopan un náufrago nun barco en medio dun neboeiro. E a partir de aí temos sangue, violencia e un argumento curioso que dá lugar a situacións impensabeis ó principio do filme. Estou entre darlle o suspenso ou o aprobado raspado.

The Record.  Un grupo de amigos vai de vacacións á montanha. Unha vez alí gástanlle unha broma pesada a un deles para gravar un video e «ser los putos amos de internet», mais a cousa non sae ben e o mozo morre. Para non estragar as súas vidas e as súas posibilidades de entrar na universidade deciden facer un pacto de silencio e enterrar o corpo. Fan un buraco, botan o corpo, déixanlle a cinta no peto e préndenlle lume. Pero mira ti que o mozo non estaba morto, sae correndo e cae por un precipicio. Pero isto non era un filme de medo? Cando xa se esquezeran de todo un desconhecido empeza a ameazalos, perseguilos e matalos un a un. A vinganza está servida.

Cuns vimbios que xa deron bos resultados noutras ocasións podería ter sido moito mellor.

Ellos robaron la picha de Hitler. Humor descerebrado espanhol. Uns obreiros atopan o membro viril de Hitler e un dos maiores xenios científicos do III Reich, o doutor Weissman, fai que catro skinhead vai ata Berlín para roubala e así poder implantala nun ario vivo e traer de novo á vida ó Führer. A cousa non será sinxela pois intentarán facelos fracasar a Sociedade Secreta para a Destrucción do Macho, sociedade de féminas que colecciona os penes dos maiores persoeiros da historia, Ghandi, Kennedy, Alexandro Magno…

Dirixida por Peter Temboury ó filme non se lle pode pedir máis que boas risas e iso consígueo. E tetas, que para iso é un filme espanhol.

La habitación de Fermat. Todos sabemos de que vai o filme que xa foi estrenado en Galicia, mais coido que poucos a viron. Craso erro!! O filme está moi ben, mantendo a tensión e a intriga en todo momento. Moitos quererían facer unha ópera prima así.

E antes deste puidemos ver RedRojo, unha curta colombiana que é un xenial conto no que un neno tira dos fíos que atan a cidade e todas as cousas. Os curtametraxistas seguen a darnos esperanzas nisto do cinema e de vez en cando podemos ver unha luz ó final do túnel.

E non falo máis destes dous filmes porque hoxe espero poder falar cos seus autores. Entrevista en CINEMA FRIKI!

No deportivo máscase a traxedia. Levamos varios días con xente que só ten unha camisola a dar voltas pola cidade. Son os seguidores do Schalke 04 que esta noite xoga contra o FC Porto na Copa da UEFA. Na minha pensión hai uns cantos. Que non pase nada.

 

About Author

CINEMA FRIKI é un blogue de novas e de opinión sobre o cinema que máis nos gusta. Aventuras, acción, fantástico, ciencia ficción, terror, medo, ultraviolencia, de chineses, HK, anime, serie B, serie Z, clásicos, series e moito máis teñen sitio neste recuncho da internet que levamos facendo interrumpidamente dende 2005. CINEMA FRIKI fai parte da rede de blogues Vencello.