"Só leo este blogue para saber o que non teño que ver", Martin Pawley (días estranhos)

Estou de vacacións, así que durmo ata tarde. Paseo, recollo as entradas do día seguinte e vou comer. Hoxe toca carne, Entrecosto con patacas fritidas nun local xusto enfronte do cine Sá de Bandeira. Rico, boa cantidade e bo prezo. Xa lle empezo a coller o xeito a esta comida.

Natural city. Pesadísimo filme de ciencia ficción e romanticismo. A finais do século XXI os robots son idénticos ós humanos e reproducen os seus sentimentos e actitudes á perfección. O problema é que tenhen caducidade e unha curta vida. Un policia de moral laxa namora dun destes robots e fará todo o posíbel para que a súa namorada non morra. Por outro lado unos cyborgs militares descontrolados atacan un banco de ADN non se sabe con que fin.

Un filme con boas doses de ciencia ficción, acción e sangue e romanticismo, mais falla no ritmo e nalgunha cousa máis e ó final faise pesada de máis. Unha outra oportunidade do cinema coreano perdida. (Tamén penso que o filme é moi do gusto e do estilo que se fai por esas terras)

Hell’s Ground. Gore pakistaní. Como vos quedou o corpo? Pois si, alí estaban os produtores do primeiro filme gore de Pakistán. Agardan que sexa o principio dalgo e só o final do bo gusto no país. Unha moi decente historia de adolescentes que minten na casa para ir ver un concerto. Alugan unha camioneta e polo caminho atopan campensinos zombis, un ermitanho vampiro e un asasino con burka e un esmagacabezas. Sangue, malas ideas e conversas de manual. Ó final non fai outra cousa que trasladar paso a paso as características do american gothic a Pakistán cun par de actualizacións. Para a próxima agardamos verdadeiro pakistan gothic (ou algo peor)

Mother of Tears. Final da triloxía do mestre Darío Argento ca súa filla, Asia Argento, como protagonista. Non vos vou mentir. A Argento foiselle a cabeza ou no se toma en serio a si mismo. O filme é un continuo despropósito, un detrás do outro, e ó final os protagonistas rin cunha sonora gargallada. Sen dúbida algunha rin do público.

A historia: Fóra dun cemiterio atopan uns restos pagáns que ó ser manipulados espertan á Nai das Bágoas, a derradeira de tres poderosísimas bruxas (as outras dúas morreron nos dous anteriores filmes, of course) que convoca a tódalas bruxas do mundo para destruir Roma.

Para moi moi fans de Argento ou para botar unhas boas risas. O mellor, o mono.

Antes disto puidemos ver dúas curtas moi distintas entre elas. A primeira (en estrea europea co director recén chegado do Canadá), Peekers, unha inquietante historia de ladróns de corpos; e a segunda, Found Objects, un surrealista conto mudo (mais con son) no que non se sabe moi ben o que está a pasar. A ambientación, os decorados, os efectos, os actores, todo, está moi coidado.

E para finalizar dous apuntamentos:

A Galiza máis cultural segue invadindo Porto, desta volta tócalle o turno ó Play-Doc de Tui, que ten a cidade invadida de cartaces e un día destes fan a presentación na Fnac.

O outro é un apuntamento deportivo. Onte tivo lugar o derby, Sporting – Benfica. Resultado final 1 – 1, o Benfica saiu ganhador.

2 Comments

  1. by Odemo, on Marzo 3 2008 @ 3:02 p.m.

     

    “campensinos zombis, un ermitanho vampiro e una asasino con burka “… O_o

  2. by Rematan Curtocircuito e Amal e comeza Cineuropa | CINEMA FRIKI, on Novembro 3 2008 @ 10:47 p.m.

     

    […] Eu puiden ver tres filmes e comprobar a distinta forma que temos de ver o mundo nalg

Comment RSS

 

About Author

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum at arcu. Integer et risus. Morbi id tellus. Integer felis. Mauris malesuada, turpis vitae facilisis euismod, dui arcu adipiscing sem, eu vulputate leo ante in lacus. Sed porta accumsan lectus. Aenean ac sem. In consequat tempus velit. Phasellus leo enim, adipiscing a, egestas nec, pretium ut, pede. Mauris sollicitudin diam et mauris. Sed quis enim vel augue egestas lobortis. Etiam tempus ipsum vel neque.